اردوی راهیان نور-اجرائیات


فایل های ضمیمه


متن (0) ویدیو (0) لینک (1) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
سمنان
تشکل: بسیج دانشجویی
نویسنده: محمد کرمی
تاریخ: 1393

کاروان های راهیان نور همیشه در بسیج به دید برنامه ای که می تواند یک سال تشکیلات را از همه لحاظ تضمین کند بهش نگاه می شود. یعنی چه از لحاظ معنوی، چه از لحاظ کادر سازی و چه از لحاظ تاثیرگذاری در فضای فکری و عمومی دانشگاه. ولی این مسئله نباید باعث بشه که اعزام کاروان صرفا به خاطر سنت بودنش و اینکه چون بقیه میبرند پس ما هم باید ببریم انجام بشود. اگر واقعا یک گروه نتوانند دلایلی برا خودشان بیاروند که توجیه کند راهیان را نسبت به هزینه زیادی که دارد واقعا نباید کاروان ببرد.
در نتیجه اولین کاری که باید صورت بگیرد بحث در مورد چرایی برگزاری کاروان هست. یک بحث واقعی و چالشی.
خوب راهیان را می شود از دو جهت اجرائیات و محتوایی بررسی کرد:

از جهت اجرایی:
اولین کارهایی که مسئول اردو انجام می دهد تعیین زمان اردو و تعداد مدنظر و نحوه اعزام و مکان هایی که می خواهد ببرد و نهایتا نامه نگاری با دانشگاه و مذاکره با دانشگاه هست

1- زمان اردو تا جایی که امکان داشته باشد نباید با کلاس ها تداخل داشته باشد. مخصوصا در دانشگاه های سراسری. معمولا دانشگاه های سراسری در بازه 19-25 اسفند کاروان را می برند
2- در مورد تعداد، اولا مسئول اردو باید اعتقاد داشته باشه که هر کسی که قرار است بیاید از شهدا دعوت نامه دارد و او نیست که برای آمدن یا نیامدن افراد تصمیم می گیرد. این وسط بعضی ها می گویند که تعداد را کمتر کنیم که بتوانیم کاروان را با کیفیت تر ببریم و بچه ها راحت باشند. باید به این افراد گفت که اولا کاروان راهیان تفریحی نیست که بچه ها بخواهند راحت باشند. خوب بچه ها را بیگاری نمیبریم اما هتل هم نمیبریم چون درک اون فضا با درک حداقل سختی این سفر عجین هست. دوم اینکه همه چی دست شهداست مخصوصا اثرگذاری.کار فرهنگی ما لازمه اما آنجا حرف اصلی را عنایت شهدا میزند پس اگه ما بتوانیم حتی یک نفر را بیشتر ببریم به این امید که شهدا در تغییر حالات فرد موثر باشند، ارزش دارد .پس برای آمدن حتی یه نفر بیشتر باید با دانشگاه مذاکره کرد.

3- در نحوه اعزام امنیت خیلی مهم است. باید راهی انتخاب شود که بیشترین ضریب امنیتی را داشته باشد. خوب شخصی که مثلا از سمنان 6 تا اتوبوس راه می اندازد معلوم است که اصلا به فکر امنیت بچه ها نیست. هرچه قدر اتوبوس مناسب باشد اما به هر حال همه چی بستگی به راننده دارد که تجربه، خطرناک بودنش را اثبات کرده است.خوب الان قطار مطمئن ترین راه است برا اعزام
قطار یک خوبی  دارد که البته کمی برای بچه ها سخت می شود اما اشکالی ندارد و ارزش دارد این است که ازز واگن اتوبوسی ساده استفاده می کنیم به دو دلیل. اول کاهش هزینه و دوم اینکه بشود تعامل و مصاحبت بیشتری با بچهه ها داشت تا اینکه هر 6 نفر برن داخل یه کوپه و هیچ کسی همدیگه را نبیند تا برسند منطقه. حالا این را در بخش فرهنگی بیشتر توضیح میدهم
در بحث اعزام، تفکیک خواهران از برادران و اعزام در دو زمان جدا بسیار مؤثر خواهد بود. دانشگاه سمنان بهترین حالت را که تجربه کرده، اعزام با یک روز فاصله هست. واقعا جواب می دهد
در مورد اختلاط و هم زمانی که مضرات بسیار است که از حوصله کلام خارج است. ولی این را هم بگم بعضی از دانشگاه ها تعدادشان کم است مثلا کلا دوتا اتوبوس می خواهند ببرند. خوب اینها شاید مجبور باشند با هم ببرند. ولی یک موقع حرف 3 تا اتوبوس خواهر و مثلا دوتا اتوبوس برادر است. اینجا مسئول اردو نباید برای انجام یک عمل مستحب مشکلات دیگری را رقم بزند.
فاصله یک روز، فقط دوتا واحد پشتیبانی می خواهد که آن هم قابل تحقق هست.


4- مکان ها:  این دیگر در دست خود بچه هاست ولی من مسیر زیر را پیشنهاد میکنم. البته بستگی به استان کاروان هم دارد.
روز اول: فتح المبین، فکه، دهلاویه، هویزه(که احتمالا باید یکیش را حذف کنید)
روز دوم: هورالعظیم، طلائیه، پاسگاه زید، نهر خین، شلمچه، خرمشهر(که اینجا هم مطمئنا یکیش باید حذف شود)
روز سوم: اروند، گلزار شهدای آبادان، محمودوند، اندیمشک یا دوکوهه(بستگی به محل اسکان دارد)
روز چهارم: گردان تخریب دوکوهه


5- در مورد دریافت هزینه از دانشگاه باید بهشان بفهمانید که راهیان مخاطبش فقط بسیجی ها نیستند که بخواهد فقط جزو برنامه های  بسیج بهش نگاه کنند. راهیان فقط مجریش بسیجه و حتی می توانید بگویید که حاضر هستید راهیان را مثلا بدهید انجمن برگزار کند. اصلا هم نترسید چون اگه حتی اگه دانشگاه بخواهد، هیچ ارگانی به بقیه تشکل ها مجوز برگزاری را نمی دهد. به همین خاطر دانشگاه نباید هزینه راهیان را به عنوان بودجه بسیج حساب کند بلکه به عنوان ابلاغیه وزارت علوم جزو برنامه های معاونت فرهنگی حساب می شود و باید تمام و کمال پولش را پرداخت کند وگرنه برا رئیس دانشگاه بد می شود. البته نه اینکه رئیس دانشگاه را تهدید کنید چون تعامل دوطرفه بهترین راه هست. خیلی خوبه که هر سال گزارش راهیان را به رئیس حضورا توضیح دهید و مخصوصا تحولاتی را که برای دانشجوها در این سفر اتفاق می افتد را برایش مثال بزنید مطمئن باشید بیشتر رئیس دانشگاه ها هم مثل ما آدم هستند و نرم می شوند. حالا بعضی از رؤسا استثنا هستند که روش برخورد با آن ها متفاوت است.

نهایتا در تمام مراحل نباید فراموش کنید که این قدرت خداست که با واسطه شهدا بر کارها مؤثرهست و بقیه وسیله هستیم.

 

 

نکات اجرایی راهیان نور اردویی به این تجربه امتیاز دهید:

تصاویر تجربه اردوی راهیان نور-اجرائیات

مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
  • حامد خوانساری: بسیار عالی پاسخ
  • محمد هادی یادگاری: احسنت پاسخ
ارسال


دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

برای ادامه به سایت وارد شوید:

captcha

اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

captcha
برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، نام را فعال تمایید.