حمایت از کالای ایرانی


فایل های ضمیمه

متن (0) ویدیو (0) لینک (0) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
شهید بهشتی پردیس عباسپور
تشکل: بسیج دانشجویی
نویسنده: بسیج دانشجویی عباسپور
تاریخ: 1397

* مقدمه از لزوم انجام فعالیت:

مهمترین نکته در بحث کارهای نقش آفرینی عمومی خصوصا اقتصاد مقاومتی ،کار عملیاتی است. دو مدل کاری در عباسپور وجود دارد یکی برنامه های مناسبتی و مقطعیه و دیگری برنامه های مستمره که درطی آن روی یک موضوع طولانی مدت کارمیکنیم تا نتیجه بگیریم.
ترمی که تصمیم گرفتیم در حوزه نقش‌آفرینی عمومی ورود کنیم تاکید و مبنا را بر این موضوع قرار دادیم که در حد توان و وسع خود یک پروژه کوچک برنامه ریزی کنیم که محقق شود. نکته کلیدی این است که بچه ها وارد فضای عملیاتی شوند و از فضای عامه گرایی بیرون بیایند و بتوانند یک کار کوچک اگرچه خیلی پیش پا افتاده را تحقق بخشند.
چون هدف ما این امر بود، بررسی و نتیجه گیری کردیم که با توجه به زمان و توان و اولویت هایی که داریم فرصت نمی کنیم در فضاهای کلان و خارج از دانشگاه وقت بگذاریم به همین علت تمرکز خود را بر فضای دانشگاه گذاشتیم.


*ایده های فعالیت:

بررسی کردیم که در دانشگاه چه مشکلاتی وجود دارد و چه کارهایی می توانیم در حوزه نقش آفرینی عمومی انجام دهیم و به این نتیجه رسیدیم که دانشگاه تعدادی فروشگاه پیمانکاری دارد و آنها را اجاره داده است که در آن فروشگاه ها نسبت به کالای ایرانی بی تفاوت هستند و اجناس خارجی به فروش می رسد ، و اگر هم در فروشگاه خود اجناس ایرانی دارند برای آنها مهم نیست. بخش بزرگی از این فروشگاه ها، بوفه دانشگاه بود بخش دیگر بوفه خوابگاه ها با 700-800 نفردانشجو بود و بخش بعدی تعاونی مصرف دانشگاه و بخش کوچکی هم انتشارات دانشگاه بود.
نقطه ایده آل دیگر به منظور پی گیری خرید کالای ایرانی سلف دانشگاه بود که توسط پیمانکار و مامور خرید دانشگاه اداره می شد.


*پیگیری های پیش از فعالیت:

عملیاتی بودن و هدف گذاری عملیاتی خیلی مهم است و به دو علت باید فعالیتی را انجام دهیم که در حد توانمان باشد ، یکی این که پروژه واقعا انجام شود و به صورتی نباشد که خیلی ایده آل فکر کرده باشیم و نتوانیم تا آخر سال تحصیلی که مسئولیت ما تمام می شود کار را به نحو احسن به اتمام برسانیم و دلیل دیگر این است که فضای بسیج دانشجویی در حال حاضر نیاز دارد نتیجه کار خود را ببیند و اگر کار را ناتمام رها کنیم بعضا بچه ها در انفعال می مانند واگر کاری را انجام دهند که نتیجه آن را ببینند اعتماد به نفس پیدا می کنند.اگر هدف عملیاتی است نباید روی نقاطی که قابل خدشه هستند دست بگذاریم و نباید بحث را به فضایی ببریم که کالای ایرانی ضعیف است زیرا محل خدشه وارد کردن است و اصل کار ما را زیر سوال می برد. مثلا با شعار صرفه ملی و حمایت از کارگر ایرانی از کاغذ ایرانی حمایت کنیم از این جهت ما تاکید خود را بر روی بوفه و سلف گذاشتیم و در کنار آن مباحث دیگر را مطرح کردیم.


*جزئیات فعالیت:

ما برای این کار تیم اقتصادی خاصی نداشتیم . یک واحد نقش آفرینی عمومی داریم که در این واحد قرار بود کارها چند قسمت شود.یک قسمت کارهایی که به آنها کار ویژه میگوییم و باید تحقق پیدا کند و قسمتی هم کارهای مناسبتی است. سیاست گذاری ما در آن زمان بر این مبنا بود. برنامه های مناسبتی و مقطعی بر اساس اتفاقات روز کشور بود. اما کارهای ویژه همان طور که از اسم آنها مشخص است کارهایی هستند که روی آنها تمرکز ویژه می کنیم و چون نقش آفرینی عمومی است شاید به تخصص چندانی هم نیاز نباشد اما برای اینکه اهیت کار بالا است روی آن تمرکز می شود.تجربه این بود که ما ترم قبل آن کار ویژه ای داشتیم و روی آن کار کردیم حتی سه الی چهار برنامه خوب هم برگزار کردیم اما چیزی که می خواستیم اتفاق نیفتاد یعنی شاخصی نداشتیم که بسنجیم و ببینیم که چگونه انجام شد (از منظر کیفی و کمی) و به این نتیجه رسیدیم کار باید اندازه توان ما و قابل سنجش باشد.منظورم از این که کار در حد توان باشد این است که کارهای کوچکی باشد که بچه های تشکل ها بتوانند آن را انجام دهند و نتیجه دلخواه را بگیرند . خود حضرت آقا در سخنرانی ماه رمضان 1394 گفتند که آرمان گرایی شما باید متناسب با واقع گرایی باشد . اتفاقا این نگاه، نگاه بدی نیست و یک نگاه واقع بینانه است که وقتی می خواهیم آرمان های خود را پیاده سازی کنیم و یک پروژه انتخاب کنیم ، خیلی مهم است که بتوانیم آن پروژه را اندازه گیری کنیم و در آخر بگوییم انجام شد یا نشد؟!یااین که تا چه اندازه انجام شد.و از طرفی توان انجام آن پروژه را داشته باشیم.
نحوه شروع کار به اقتضای هر دانشگاهی بستگی دارد مثلا شاید ما کاری کرده باشیم که برای شما مناسب نباشد.به طور مثال بچه های بسیج شریف یک سیستم تربیتی برای خود دارند که اگر دانشگاه های دیگر بخواهند دقیقا کپی برداری کنند نتیجه نمی دهد ، این در صورتی است که در شریف نتیجه خیلی خوبی داده‌است و این امر به علت اقتضای خود آن ها است. موضوع شروع کار هم به اقتضای هر دانشگاه مربوط است.دانشگاه ما قسمت عباسپور دانشگاهی است که همه کنار هم هستند و یکدیگر را می شناسند که خود این یک اقتضای تعیین کننده است.جدای از این راه تحقق بخشیدن این کارها مطالبه گری حداکثری است و برای اینکه حرف ما تاثیر داشته باشد و دست برتر را در صحبت کردن با مسئولین دانشگاه داشته باشیم (چون کارفرما چندان تاثیر گذار نیست) باید همه را با خود همراه کنیم.برای این منظور به این نتیجه رسیدیم که یک بیانیه طراحی کرده وحرف خود را بیان کنیم و موارد را دقیقا مشخص کنیم که منظور ما چیست و از دانشجوها یک تعداد امضای خوب جمع کنیم سپس نهاد رهبری و سایر تشکل ها، حتی آنهایی که با ما هم سو نیستند و همچنین بسیج کارکنان و درصورت امکان اعضای هیئت علمی را با خود همراه کنیم. اگر این کارها را انجام دهید قبل ازتحقق این قضیه در دانشگاه یک فضا به منظور جریانسازی به وجود می آید.
در وهله اول به این موضوع توجه داشتیم که حرفی را مطرح کنیم که نگویند اشتباه است و برای این کار به طور مثال بوفه را می دیدیم که چه مقدار اجناس خارجی دارد و تلاش می کردیم به صورتی نباشد که دانشگاه بگوید حرف شما اشتباه بوده است.در مرحله بعد دقیقا یادم نیست که در متن بیانیه یا به صورت شفاهی اعلام کردیم که آمادگی داریم برای شناسایی این موضوع زمان بگذاریم و کمک کنیم و بررسی کنیم که بوفه یا خود دانشگاه کدام اجناس خارجی را به عنوان اجناس اصلی می خرند و چه اجناس داخلی با کارآیی های خوب دارد و خود ما این مسئله را بررسی کنیم و اجناس داخلی مناسب را برای جایگزین کردن اجناس خارجی معرفی کنیم.

مثلا همین امسال بچه های ما برای اردوی راهیان به سراغ اساتید که بعضا صنعتی هم هستند و درآمد و ارتباطات خوبی هم دارند رفتند تا از آنها کمک بگیرند و پول جمع کنند و بازخوردی که بچه ها به من دادند گفتند که در دانشکده ها جوی به وجود آمده است و این خیلی مهم است که همه ببیند بسیج مشغول انجام یک فعالیت جریانساز است و نه تنها اساتید بلکه تمام مخاطب هایی که به آن ها رجوع می‌کنید به فکر فرو‌روند. نتیجه اینکه فعالیت ما در این زمینه تا چه حد موفق بود به این صورت بود که یک تعداد امضا از داشجویان جمع کردیم. نهاد رهبری را با خود همراه کردیم حتی رئیس نهاد بیانیه را در مسجد خواندند و گفتند بیانیه را امضا کنید.متاسفانه با اینکه با تشکل ها ارتباط خوبی داشتیم نتوانستیم آنها را با خود همراه کنیم.بسیج کارکنان قرار شد بیانیه ما را از طرف خود نامه بزند البته در جریان نیستم که این کار را انجام دادند یا خیر! اما با ما همسو بودند . و طی یک جلسه با دعوت از رئیس دانشگاه عباسپور به شورای مرکزی در آنجا امضاها و نامه را به ایشان دادم و ایشان چون انسان مذهبی و انقلابی هستند استقبال کردند و استقبال ایشان از این جهت بود که امضا جذب کرده بودیم و چون از قبل تعامل سازنده داشتیم نگفتند که چرا این کار را انجام دادید و استقبال کردند و گفتند خوب است و اگر خود من بخواهم این کار را انجام دهم و بقیه را قانع کنم مدرکی در دست دارم.


*نقاط ضعف:

انجام هر کاری تمرکز می خواهد .یکی از ضعف های کار ما با توجه به اقتضای بسیج خودمان، این بود که در یک کار به نتیجه برسیم وبرای آن قدم برداریم.البته خود این موضوع که چند گروه را با خود هماهنگ کنیم وبرای آن قدم برداریم ، واقعا ارزش دارد اما از طرفی هم برای بازخوردهای کار، پیوست آن را در نظر نگرفتیم.
یک نکته دیگر که ما در نظر نگرفتیم و شاید چاره ای نداشتیم این بود که بازه زمانی را در نظر نگرفتیم. نقطه وصول تمام کارهایی که انجام دادیم و بقیه را با خود همراه کردیم تقریبا اردیبهشت بود و ترم تحصیلی در حال اتمام بود و خود دانشگاه حتی از لحاظ خدماتی در حال جمع و جور کردن بود که این باعث شد ,تقریبا نتیجه کار ما آن چیزی که می خواستیم نشد و با این که تمام نکات صحبت من عملیاتی است ما این نکته را ندیدیم و از طرفی هم چاره نداشتیم ،زمان پیش رفته بود و ما هم پیش رفته بودیم.این قضیه برای اردیبهشت سال گذشته بود و در آن زمان ,بعد ازدوسال مسئول بسیج عوض شد و چون مسئول نقش آفرینی جدید, تازه کار بود این قضیه برای سال تحصیلی جدید خیلی پیگیری نشد و نتیجه مرحله عملیاتی و انتهای طرح چیزی که میخواستیم نشد اما یک سری بازخوردها و نتایج داشت.مثلا شخص من در حوزه تشکیلاتی به عنوان کسی که سه سال در شورای مرکزی بسیج بودم و کارهای مختلف نقش آفرینی عمومی و تخصصی را تا حدودی انجام دادم واقعا برنامه ریزی کردن یک کار عملیاتی را خوب یاد نگرفته بودم و این کار خیلی حرفه ای تر از کارهایی است که شاید ده برابر این کار انرژی برده است.اگر من این کار را سال اول بسیج خود انجام می دادم, می توانستم سال دوم پروژه ای را انجام دهم که به خروجی مناسبی برسد.
از نقاط قوت فعالیت هم همانطور که عرض کردم ، یک جریانسازی در فضای دانشگاه در رابطه با حمایت از کالای ایرانی بود.


*نتایج و پیامد‌ها:

یک جریانسازی مطلوبی در سطح دانشگاه در رابطه با کالای ایرانی ایجاد شد و علاوه بر شناسایی ظرفیت های افراد بسیج این روحیه و اعتماد به نفس در اعضا برای نقش آفرینی های دیگر ایجاد شد.
نکته ای که وجود دارد این است که پروژه ای که شاید در نگاه اول خیلی ساده باشد تا چه اندازه می تواند شاخ و برگ پیدا کند و وقتی وارد پروژه می شویم متوجه می شویم چقدر لوازم ضروری و زیادی نیاز دارد.نکته بعد این است که با چنین رویکردهایی نه تنها بین بسیج های دانشجویی منزوی نشدیم بلکه به خاطر سبک فکر کردن ، یک سری جاها مورد استقبال قرار گرفتیم و بیشتر مطرح شدیم. باید مخاطب مان و دانشجویان را در نظر داشته باشیم و هرگز فکر نکنیم این قبیل کارها در فضاهای تشکیلاتی جدی در نظر گرفته نمی شود.


*شیوه‌های تبلیغات:

ما باید صرفا یک برنامه برای دغدغه مند کردن بچه ها طراحی می کردیم.مثلا شخصی مانند آقای علیخانی می آوردیم که حرفی در این زمینه مطرح کند که بین بچه ها جو بیفتد.حرفی که چند وقت پیش حضرت آقا بیان کردند که نتیجه آن مثلا عروسک هایی مانند دارا و سارا ساختند اما پیوست فرهنگی آن را در نظر نگرفتند که جریان و اندیشه بسازد و شکست خورد.طرح ما هم همین گونه است و ما در نظر نگرفتیم که برای جمع کردن این پروژه, راهکاری انجام دهیم که مقدمه سازی شود.
برای این منظور می توان یک تریبون آزاد با یک موضوع جنجالی برگزار کرد که مخاطب را تحریک کند که در تریبون شرکت کند و یک تریبون داغ برگزار شود.
چون دانشگاه ما مهندسی است با جریان سازی این موضوع در دانشگاه, میتوان کاری کرد که انسان های موفق یا انسان هایی هایی که به علت عدم حمایت مردم یک صنعت مهم آن ها شکست می خورد به تکاپو بیفتند.چون ممکن است در آینده دانشجوی مهندسی ما در صنعت کاری را محقق کرده و آن کار را بسیار خوب انجام می دهد اما چون از او حمایت نمی کنند شکست می خورد و دانشجویان دیگر به این نتیجه می رسند که ممکن است در آینده با این مشکل برخورد کنند.
تریبون آزاد نیز به شرایط و اقتضای دانشگاه بستگی دارد مثلا یک دانشگاه از نظر جغرافیایی فضای مناسب برای تریبون آزاد را ندارد و همچنین این مسئله که جنس بچه ها چگونه است.
تمام این ها خیلی مهم است اما نکته اصلی پیوست جریان سازی است.شما میخواهید فعالیتی را انجام دهید و آن جو و فضا را برای بچه ها به وجود آورید برای این منظور باید برنامه ای را اجرا کنید که بچه ها تحریک شوند.مثلا از بچه ها و اساتید ,به خصوص اساتید برجسته مصاحبه های طنز یا چالشی بگیرید.
تمام این ها خیلی مهم است اما نکته اصلی پیوست جریان سازی است. ما میخواهیم فعالیتی را انجام دهیم و آن جو و فضا را برای بچه ها به وجود آوریم برای این منظور باید برنامه ای را اجرا کنیم که دانشجویان تحریک شوند. مثلا از دانشجوها و اساتید ، به خصوص اساتید برجسته مصاحبه های طنز یا چالشی بگیریم.


شماره تماس نویسنده: 09128432813

آیا این محصول را پسندیدید؟
تصاویر تجربه حمایت از کالای ایرانی
مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

عکسی در گالری بارگذاری نشده
پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، آن را فعال نمایید.