نشریات تخصصی زنان (صداااا، نداااا و...)


صنعتی امیرکبیر
تشکل: انجمن اسلامی
نویسنده: خانم رضوی علوی
تاریخ: 1397

* مقدمه از لزوم انجام فعالیت:

زمانی که من مسئول انجمن شدم یکی از مشکلاتی که داشتیم این بود که نیرو زیاد نداشتیم و به فکر جذب نیروهایی پایه کار بودیم و مسئله دیگر این بود که می دیدیم و پیش بینی می کردیم که هجوم تفکرات فمنیستی به دانشگاه زیاد می شود و فکر می کردیم ما به عنوان دختران فعال دانشگاه در این زمینه وظیفه داریم و باید کاری انجام دهیم.


*ایده های فعالیت:

ما با دو هدف ذکر شده بحث نشریه تخصصی زنان را پیش گرفتیم.


*پیگیری های پیش از فعالیت:

مسئله اولی که بچه ها در دانشگاه بعد از اینکه به این نتیجه می رسند که میخواهند نشریه داشته باشند با آن مواجه می شوند مسئله مجوز نشریه است. مدیر و مسئول و سردبیر باید بتوانند مجوز نشریه را بگیرند یعنی به عنوان مدیر مسئول سردبیر مجوز داشته باشند. بعد از آن باید درخواست مجوز نشریه را با اسم پیشنهادی و زمینه های فعالیت و مدت زمانی که قرار است در هر بازه زمانی نشریه منتشر شود را به اداره فرهنگی تحویل داد. توصیه ما بطور کلی این است که بگوییم در تمام زمینه ها می خواهیم فعالیت کنیم، از این جهت که اگر یک بار مثلا بخواهیم یک مطلب هنری بزنیم اداره فرهنگی نتواند با آنها مقابله کند و از نشریه ایراد بگیرد. بهترین حالت برای نشریه دانشجویی گاهنامه است بخاطر اینکه توان و نیروی بچه ها ممکن است کم و زیاد و نوسانی شود، البته باید هدف خود را از لحاظ زمانی برای خودمان مشخص کنیم و بر روی آن مقید باشیم اما به دانشگاه اعلام نکنیم.
بعد از این مرحله، کار بعدی پیدا کردن تیم نشریه و هدفگذاری خردتر برای نشریه است، ما در این راستا با بچه های دغدغه مند و کسانی که قلم خوبی دارند و حتی دغدغه کمی دارند صحبت کردیم و انها را به تیم اوردیم و جلسات اولیه را در رابطه با چارچوب های نشریه گذاشتیم. پیشنهادی که ما برای بچه هایی که مدیر مسئول هستند و کسانی که عمدتا بخش اصلی نشریه را بر عهده دارند این است که قبل از جلسات حتی جلسات هم اندیشی با تیم نشریه، حتما فکر کرده وارد جلسه شود یعنی یک حدودی از فضای کشور و دانشگاه را بداند و بداند الان در چه فضایی هستیم و قرار است چه تصمیماتی گرفته شود، ممکن است همه بچه های تیم نشریه این ها را خیلی جدی پیگیری نکنند و در این سطح بالا از دغدغه نباشند اما خود مسئول نشریه باید این ها را بداند و با یک ذهن آماده وارد جلسه شود ولی اجازه دهد بچه ها چیزهایی را تغییر دهند. مثلا ما تجربه داشتیم که قرار بود در یک جلسه مباحث خیلی ساده تر را در نشریه خود بیاوریم اما وقتی با بچه ها دور هم نشستیم جو و فضای پیشنهادات بچه ها به سمت موضوعات تخصصی تر پیش رفت و بعدتر به مشکل برخوردیم و این از مواردی است که اگر خود مدیر مسئول آنجا ذهنیتش نسبت به توانایی بچه ها و وضعیتی که در حال حاضر در فضای کشور و دانشگاه هست، کامل نباشد ممکن است بچه ها ایده هایی دهند که دراوردن متن آنها خیلی راحت نباشد و بحث های فقهی و حقوقی عمیقی لازم داشته باشد که بچه ها وقت نداشته باشند و نتوانند آن را در دو هفته جمع کنند، در واقع این نگاه خود مدیر مسئول را می خواهد که بتواند این مسئله را مدیریت کند و توان بچه ها را بسنجد.
ما تقریبا اگر قرار است که هفته اخر هر ماه نشریه را ارائه دهیم هفته اول آن ماه جلسات را برگزار میکنیم و حدود ده روز به اعضا فرصت می دهیم که مطالب خود را بنویسند و دو تا سه روز برای ویرایش و صفحه آرایی نشریه زمان میگذاریم که بچه هاو مدیر مسئول و بچه های قدیمی تر مجموعه بتوانند طی این بازه یک ویرایش محتوایی داشته باشند و اگر مطلبی به لحاظ شرعی یا حقوقی مشکل داشته باشد اینها را بررسی کنند و یک سری ویرایش ادبیات و نگارش را انجام دهند.


*جزئیات فعالیت:

مسئله ما این بود که حرف خودمان و حرفی که به نظر ما تفکر اسلام است در قالب یک نشریه اوریم و ادعای ما این بود که اسلام در حوزه زنان و بحث زنان کامل ترین صحبت ها را دارد و هدف ما در اینجا دفاع از حقوق زنان با نگاه اسلامی بود. مسئله دیگر بحث کمبود نیرو بود که میخواستیم به واسطه نشریه مان نیرو جذب کنیم و درواقع نشریه یکی از ابزار جذب نیرو برای ما می شد. طبیعتا اهداف ما از نشریه طوری بود که در شماره های اولمان نمی توانستیم صد در صد به اهداف برسیم، در واقع وقتی یکی از اهداف ما جذب نیرو بود نمی توانستیم به صد در صد اهداف دفاع از حقوق زنان و مقابله با تهاجم به نگاه فمینیستی بپردازیم. ما تقریبا 4،5 شماره کار کردیم تا کار برای بچه ها جا افتاد و نیرو های خود را جذب کردیم و نوبسندگان را پیدا کردیم و سپس هدف اصلی ما یک هدف شد که همان بحث حوزه زنان بود.
ما در شماره های اول ستون های خاصی نداشتیم و تعداد تفرات ما کم بود و این تاکید هم روی تعداد نفرات کم برای این است که بچه ها از نشریه گرفتن و شروع کردن نشریه نترسند. مثلا یکی از ستون های ما معرفی کتاب بود و یکی از ستون ها را به سخن بزرگان در رابطه با زنان اختصاص داده بودیم و هربار صحبت های رهبری یا امام یا شهید مطهری یا علامه جابری و این بزرگان را در نشریه می نوشتیم و می خواهم بگویم در ابتدا نشریه خیلی چارچوب خاص و عجیبی نداشت اما جلوتر که رفتیم به این رسیدیم که یک رویکرد خانواده هم داشته باشیم و حتما به یکی از مسائل سیاسی روز در حوزه زنان بپردازیم؛ ما در نشریه مان در دانشگاه امیرکبیر بخاطر فضای سیاسی موجود در آنجا حتما درمورد مسائل سیاسی صحبت می کردیم. اسم نشریه ای که ما در دانشگاه امیرکبیر داریم نشریه "صدا" می باشد. در نشریات دیگرمان مثلا نشریه ندا ستون های آن بصورت خاص مشخص است و یک ستون خانواده و یک ستون جامعه داریم . اگر ما دقیقا بخواهیم قالب و تیترهای نشریه را مشخص کنیم در این صورت کمی کار برای بچه ها سخت می شود مثلا برای بحث سیاسی از این جهت که ما حتما باید مسئله سیاسی را پیدا کنیم و اگر در یک ماه گذشته هیچ حرف سیاسی نزده باشند یک صفحه ما خالی می ماند که دغدغه ایجاد می کند که حتما آن را به طریقی پر کنیم. اصولا پیشنهاد ما به بچه ها این است که اگر به این درجه از توان و تخصص رسیدند که می توانند در همه قالب ها و زمینه ها صحبت کنند قالب بندی کنند و بگویند مثلا اینجا زنان و سیاست است یا زنان و تاریخ است و ... ولی تا وقتی خیلی به ان فضا نرسیدند پیشنهاد ما این است که قالب های نشریه خود را سیال بگذارند.
یکی از مسائل اصلی نشریه و هر برنامه دیگری شناخت مخاطب است. مثلا اینکه میخواهیم انتخاب کنیم که برای قشر خاکستری دانشگاه میخواهیم نشریه بدهیم یا برای بچه های اتقلابی و دقیقا میخواهیم چه کار انجام دهیم. مثلا زمانیکه ما انتخاب میکنیم که با بچه های هم تیپ خودمان حرف بزنیم ادبیات ما تغییر می کند. یا اینکه در فضای انقلابی صحبت هایمان اگر به حرف رهبر اشاره کند و حرف ایشان را مبنای صحبت هایمان قرار دهیم ایرادی ندارد و درست است اما در فضای خاکستری باید فقط فضای عقلانی را در نظر بگیریم و نهایتا از احادیث استفاده کنیم.
بحث دیگری که وجود دارد اکثر بچه های ما قلم های اولشان است و ممکن است جای مقدمه و موخره آن درست چیده نشده باشد که این هم اگر خودمان کمی مقاله و نشریات جدی تر را بخوانیم یاد می گیریم که یک یادداشت و مطلب در فضای نشریه باید از کجا شروع و به کجا ختم شود، به همین علت ویراستاری ما را بچه های قدیمی تر انجام می دهند که بتوانند پیکره متن را درست ببندند یعنی اگر مثلا شخصی اول نتبجه گیری کرده و بعد مطلب را باز کرده چیدمان این ها را درست کنند.
مسئله ای که در نشریه خیلی مهم است بحث جلد و تیتر اصلی نشریه است. نشریات قوی معمولا به اصول گرافیکی و رسانه واقف اند.
زمانی که ما نشریه خود را آغاز کردیم نشریه را در قالب یک A3 معمولی می بستیم و به بچه ها می دادیم، بعد فهمیدیم که این برگه خوش دست نیست و بزرگ است و بچه ها در گرفتن نشریه ممانعت می کردند. بعد از آن ما برگه را تا زدیم و مدل صفحه ارایی ان را به A4 تغییر دادیم که نسبتا برای بچه ها بهتر و قابل پذیرش تر بود و تعدادی که پخش می کردیم در حالت A4خیلی بهتر بود ولی باز هم A4 ما جلد نداشت و کلا 4 تا صفحه بود که نمیتوانستیم طراحی جلد داشته باشیم. الان بچه ها به این سمت رفتند که تعداد برگه ها را زیادتر می کنند و جلد طراحی می کنند. در واقع تصویری که جلد به مخاطب می دهد مخاطب را ترغیب به گرفتن نشریه می نماید و تیتر و تصویر جذاب و مناسب برای نشریه به شدت در جذب مخاطب موثر است.
یک نکته اینکه ما اصولا مطالب مهمتر را در صفحات اول و دوم می گذاریم چون کسی که شروع به ورق زدن می کند یکی دو صفحه اول را نگاه می کند و به غیر از جلد یکی دو تیتر اول را نگاه می کند و اگر به نظرش ارزش داشته باشد تمام نشریه را می خواند و در غیر این صورت آن را کنار می گذارد.
مسئله دیگر حجم مطلب است، یعنی نسل ما نسلی است که به تلگرام و توییتر و چند خطی ها عادت کرده است. پیشنهاد ما به بچه ها این است که بیش از 600،700 کلمه در مطالبشان ننویسند و سعی کنند خلاصه بنویسند یا مثلا سوژه را بشکنند، یعنی یک مطلب بالای 1000 کلمه را پشت سر هم ننویسند چون مخاطب خسته می شود و ادامه نمی دهد.
نکته دیگری که طبق تجربه ما باعث جذابیت می شود استفاده از داستان است که خواننده بخصوص دخترها نسبت به آن خیلی خوب واکنش نشان می دهند. خود ما در نشریه مان مثلا در نشریه ندا سعی کردیم مباحث حوزه زنان را داخل داستان بیاوریم یا یک دختر را در قالب دختری که با مسائل زنان درگیر است ترسیم کرده و در مورد آن صحبت کنیم.
نکته دیگر استفاده از طنز است. الان فکر می کنیم که جذابیت طنز از داستان خیلی بیشتر است. در نشریات ما سر موضوع عدالت جنسی و سربازی رفتن دخترها یک طنز بسیار جالب نوشته بودیم، وقتی در این باره با چند نفر صحبت کردیم می دیدیم که در ذهن همه مخاطب ها مانده است و اگر همه نشریه را نخوانده باشند بخش طنز ان را حتما خوانده اند.
بحث بکار بردن خلاقیت در نشریات نیز میتواند جالب باشد.یکی از مطالب نشریات ما فضای خط تلگرامی بود یا مثلا در مورد مسئله ای حالت گفتگوی دو نفره سوال و جوابی بود که طراحی کل صفحه همین بود که از این هم بازخورد خیلی مثبتی گرفتیم. چنین خلاقیت هایی که به فضای دختران 18،19ساله و به فضای زندگی شخصی شان نزدیک است برای مخاطب جذاب میشود.
نکته دیگر اینکه در هر موضوعی اول از همه صحبت های رهبر و امام را کامل بخوانیم، برای اینکه این بزرگواران نقشه راه داده اتد و یک چهارچوب کلی در ذهن ما ایجاد می شود، مثلا وقتی صحبت های رهبر را می خوانیم متوجه می شویم که فلان قضیه یک قضیه فرعی است و مسئله دیگر یک مسئله واجب و حیاتی است که می توان در کنار این مسئله مسائل دیگر را هم بیان کرد. در واقع صحبت های رهبر یک سری اصول مبانی به ما می دهد که تقریبا روی آن آگاه باشیم و بتوانیم درست و نادرست را تشخیص دهیم البته این را بگوییم که ممکن است بچه ها اشتباه کنند یا فهم و تفسیر غلط داشته باشند که این طبیعت فضای دانشجویی است و یک چیزهایی را باید تجربه کنند. بعد از آنکه فضا و مسئله اصلی را یافتیم می توانیم از کتب و منابع معتبر دیگر در رابطه با آن مسئله استفاده کنیم. ما عمدتا از کتب مرکز تحقیقات و مطالعات زنان استفاده می کنیم. کتاب بازیابی هویت حقیقی زن از مقام معظم رهبری (این کتاب عصاره و چکیده صحبت های ایشان است) ، کتاب نظام حقوق زن در اسلام شهید مطهری، کتاب زن در اینه جمال و جلال (کتاب خوب اما سنگینی می باشد) ،کتاب آشنایی با فمنیسم از مرکز تحقیقات و مطالعات زنان، کتاب درامدی به نظام شخصیت زن از اقای سبحانی و زیبایی نژاد(این کتاب از کتاب های خیلی خوب است که یک توضیح اولیه در مورد غرب و فلسفه غرب و فمنیسم و یک توضیح هم در مورد اسلام داده و در آخر هم جریان شناسی زنان در ایران را توضیح داده که کم حجم است ولی خیلی کامل است.)، کتاب های خوبی برای بحث زنان هستند. البته ما حتما سایت معاونت امور زنان را برای اینکه بتوانیم به روز صحبت کنیم، بررسی و مطالعه می کنیم.
یک نکته ای که وجود دارد این است که اگر ما درست عمل کنیم و در فضای رسانه ای قوی عمل کنیم می توانیم نتایج کارمان را فراتر از دانشگاه ها ببریم. اگر کانال های موثر حوزه زنان ما در نگاه انقلابی و نگاه اسلامی هم بتوانند از ما حمایت کنند اثرگزاری ما وارد فضای کشور می شود یعنی مثلا ما در نشریه مان بحث لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان که مسئله روز بود اگر بتوانیم دقیق و عمیق بررسی و نقد کنیم طبیعتا اثرگزاری آن در حد کشور است. می شود این مطلب را در کانال ها و خبرگزاری های معتبر منتشر کرد و اثر گذاری آن را بالا برد.
یک نکته دیگر اینکه کسانی که می خواهند روی نشریات کار کنند حتما باید یک رصد و بررسی نسبت به فضای دانشگاه و نشریات دیگر داشته باشند و این خیلی مهم است که نگویند ما می خواهیم برای خودمان نشریه دهیم و کاری نداریم که بقیه می خواهند چکاری کنند و این مهم است که ما نسبت به فضای الان دانشگاه دید داشته باشیم، به گفته رهبری باید دشمن را شناخت تا بتوان برنامه ریزی درست داشت.
یک مسئله دیگر که کار سختی است و شاید نیاز باشد تخصصی تر عمل کنیم این است که باید خودمان مسائلی را برای بیان پیدا کنیم، یعنی همیشه در موضع دفاع قرار نگیریم و ننشینیم که طرف فمنیست ما و طرف مقابل ما حرفی بزند و بعد از ان بخواهیم ان را نقض کنیم و بگوییم اینطور نیست و اسلام چه می گوید، باید کمی ما برویم به سمت اینکه در ذهن مخاطب دانشگاهی مان مسئله ایجاد کنیم.


*نقاط ضعف:

اصولا تیترهای ما خنثی است و جذاب نیست و مفهوم را منتقل نمی کند و ما به طور کلی در تیتر و جلد و رسانه ضعیف هستیم و نمی توانیم جذابیت لازم را برای مخاطب بوجود آوریم. ما وقتی نشریه بچه های اصلاح طلب دانشگاه تهران را دیدیم، متوجه شدیم که محتوا خیلی ساده است اما تیتر به قدری جنجالی است که فضای توییتر و کانال های دیگر را تحت شعاع خود قرار می دهد ولی اصولا تیتر زدن بچه های ما مشکل دارد و تیتری انتخاب نمی کنند که مخاطب ترغیب به برداشتن نشریه شود. ما وقتی نگاه می کنیم بچه های ما حرف برای گفتن زیاد دارند و وقتی مطالب بچه ها را می خوانیم و مطالب بچه های اصلاح طلب را هم می خوانیم اگر بخواهم بگویم کلا می شود در 5تا10 عنوان حرف های بچه های اصلاح طلب را جمع کرد که همیشه همان حرف ها را تکرار می کنند با ادبیات های متفاوت تر. ولی بچه های ما خیلی حرف دارند اما مسئله این است که قالب مناسب را هنوز پیدا نکردیم که بدانیم چگونه تهاجم کنیم و حرف بزنیم. در حوزه زنان تاکید رهبر بر این است که ما تهاجمی برخورد کنیم یعنی به فرهنگ غرب تهاجم کنیم اما ما هیچ وقت بلد نیستیم فضای تهاجمی را تجربه کنیم. طرف مقابل می اید و تمام دستگاه های ما را زیر سوال می برد ولی ما نمی توانیم به خوبی آنها را مورد هجوم قرار داده و زیر سوال ببریم.


*نتایج و پیامد‌ها:

یکی از مسائل اصلی این است وقتی که ما شروع کردیم در مورد دغدغه دخترها صحبت کردیم به شدت با یک نیروی مومن انقلابی از خواهران مواجه شدیم که تمایل داشتند در این حوزه فعالیت کنند و کار از نشریه شروع شد و الان به کارگروه زنان رسیده است. آنها کار گروه زنان تشکیل دادند و مطالعه می کنند و از ادوارشان دعوت می کنند که روی مباحثی که در حوزه زنان اطلاعات دارند ارائه بدهند، که این نشان می دهد ما به هدف اول خودمان که جذب و پرورش نیرو بود رسیدیم.
هدف دیگر ما مقابله با فرهنگ فمنیستی و تفکرات فمنیستی بوده و در ان فضا طبیعتا ما اگر ببینم حرفی زده ایم که طرف مقابل را به واکنش واداشته متوجه می شویم که حرفمان درست بوده و حرفی بوده که طرف مقابل را عصبی کرده و واکنش داشته است. سال گذشته نشریه صدای امیرکبیر طوری شد که برای روز جهانی زن یک نشریه دادند که بازخوردی که ما از دانشگاه داشتیم این بود که طرف مقابل که تریبون آزاد داشت شروع به محکوم کردن بچه های انقلابی کرد و مدام تلاش می کرد که فضای دانشگاه را از حرف های ما که در نشریه زده شده بود پاک کند و ما از این می فهمیدیم که تاثیر نشریه خیلی بالاست بعلاوه اینکه بلافاصله نشریه ای در جواب نشریه ما دادند که تقریبا تمام صفحات آن بطور مشخص جواب ما بود یعنی اگر ما صفحه دوم در مورد نقش زن در خانواده حرفی زده بودیم آنها صفحه دوم نقش زن در خانواده را کتمان کرده بودند که تقریبا برای تمام فضای دانشگاه این جا افتاد که طرف مقابل ما احساس خطر کرده و از اندیشه های خود دفاع میکند. درواقع در دانشگاه ما این اثرگزاری را در این حد می دیدیم که طرف مقابل مدام در حال واکنش نشان دادن به ماست.
پیامد دیگری که ما داریم این است که این نشریه خیلی باعث رشد خود اعضای گروه نشریه می شود و واقعا رشد آنها در هر شماره نشریه کاملا مشخص است.


*شیوه‌های تبلیغات:

ما چند روز قبل از توزیع نشریه آن را در کانال اطلاع رسانی می کنیم و تیترهای مهم ان را می گذاریم و یا عکس جلد نشریه را کار می کنیم و سعی می کنیم کمی برای نشریه کنجکاوی ایجاد کنیم. ما تیترهای مهم را می گذاریم و یک سوال درمورد آن می گذاریم، یعنی در مورد مطالبی که داریم چند سوال می نویسیم که مخاطبانی که عضو کانال ما هستند به خواندن نشریه ترغیب شوند و کنجکاو شوند. اگر تیتر درست و نکته مند باشد خیلی در این مدل تبلیغات موثر است.
کار دیگری که ما می کنیم اینکه بچه هایی که نشریه را نوشتند سعی می کنند در استوری ها و پیجشان یا گروه های دانشکده این را منتشر کنند.
یک کار دیگری که می تواند خیلی موثر باشد این است که نشریه های مختلفی که در یک حوزه کار می کنند با هم لینک شوند و از نشریات هم حمایت کنند و به طور مثال آن را در صفحه اینستاگرام و استوری هایشان پوشش دهند. اینکه دایره ارتباطات کمی وسیع تر باشد و بچه ها بتوانتد یکدیگر را پیدا کنند خیلی می تواند کمک کند و فضای اثرگذاری خیلی وسیع تر می شود و از فضای تبلیغ دانشگاه بیرون می آید.
ما تقریبا 300،400 عدد از هر شماره نشریه منتشر می کنیم و تا الان رایگان بوده و در نقاطی که رفت و امد خانم ها بیشتر است مانند سلف خواهران یا جلوی مسجد خواهران پخش میکنیم یا کلاس معارفی که مطمئن باشیم تعداد خانم ها بالاتر است.
ما برای پخش نشریات یک استند اماده می کنیم که طرح روی جلد نشریه است که کنار میز توزیع نشریه می گذاریم که بچه ها کنار میز می ایستند در یک فضای کاملا دخترانه مانند مسجد تیتر را اعلام میکنیم و میگوییم که شماره جدید نشریه آمده است، اما در فضای صحن دانشگاه بخاطر محدودیت خانمها نمی توان این کار را کرد و فقط با استند فضاسازی می کنیم. البته قبل تر که تا این حد نشریه مان هیاهو نداشت و معروف نشده بود می رفتیم و نشریه را به دست بچه ها می دادیم، اما الان کمی مسئله مالی برای ما مهم شده که دیگر نمیتوانیم خیلی راحت نشریه را پخش کنیم و از طرفی هم خود نشریه جا افتاده و بچه ها آن را میشناسند و الان سعی می کنیم با پرستیژ بیشتر آن را توزیع کنیم.


*توضیحات فایل های ضمیمه:

نمونه هایی از این نشریات در ضمائم آمده است.


آیا این محصول را پسندیدید؟
تصاویر تجربه نشریات تخصصی زنان (صداااا، نداااا و...)
مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    "نشریات تخصصی زنان (صداااا، نداااا و...)"
    اشتراک گذاری در:
    کپی لینک ارسال ایمیل
    گوگل پلاس شبکه افسران
    تلگرام
    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، آن را فعال نمایید.