طرح حمایت از کالای ایرانی دانشگاه اصفهان


فایل های ضمیمه

متن (0) ویدیو (0) لینک (0) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
اصفهان
تشکل: سایر موارد
نویسنده: خانم صمدی
تاریخ: 1398

* مقدمه از لزوم انجام فعالیت:

ما در دغدغه ای که نسبت به خرید کالای ایرانی داشتیم و کارهایی که از قبل در فضای بسیج دانشگاه اصفهان برای شناخت کالای ایرانی انجام داده بودیم، حس کردیم بحث مطالبه از طرف بچه ها وجود دارد و تمایل دارند کالاهای ایرانی را خریداری کنند. بچه ها خیلی تمایل داشتند که بتوانند کالاها را از طریق سایت ها و فروشگاه های مجازی که می شناختند خربداری کنند ولی متاسفانه در سطح شهر به بعضی کالاها دسترسی نبود و ما به فکر انجام فعالیتی در این حیطه بودیم.


*ایده های فعالیت:

بر اساس نیاز ها و اهدافی که وجود داشت جلساتی را با بچه های کانون علمی بسیج برگزار کردیم. صحبت بچه ها در ابتدا این بود که مطالبه گری از فروشگاه ها را به این صورت انجام دهیم که مثلا به بخش هایی در دانشگاه که لوازم تحریر می فروشند برندهای ایرانی را معرفی کنیم و از آنها مطالبه کنیم که کالاهای ایرانی را بیاورند. طی صحبت ها به این جمع بندی رسیدیم که جمع 4.5نفره ما چندبار می تواند به این فروشگاه ها بروند و از آنها بخواهند که اجناس ایرانی بیاورند و چقدر تاثیرگذار خواهند بود و این گروه چقدر می تواند بحث تبلیغات را انجام دهد. آن زمان در سطح شهر فروشگاه هایی که این اقلام را داشتند خیلی کم بودند و بچه ها تا کنون از برخی از اقلام ایرانی استفاده نکرده بودند و تجربه ای نداشتند بر این حساب ما به دوستان پیشنهاد دادیم و گفتیم حالا که جایی برای عرضه این کالاها وجود ندارد خود ما این کالاها را خریداری کنیم و به فروش برسانیم و از این طریق هم نیاز دوستانی که می خواهند کالاهای ایرانی بخرند را برطرف کنیم و هم اینکه مبلغ کالای ایرانی شویم. البته اهداف و ایده های این فعالیت بسیار گسترده بود که در ادامه بیشتر به آن می پردازیم.


*جزئیات فعالیت:

ما کار را با یک سری برندهای ایرانی که می شناختیم و با یک بودجه دانشجویی شروع کردیم (مانند پوشاک بانوان، نوشت افزار و چادر ایرانی و...) و درامدی که از فروش بدست می امد را مجددا صرف خریداری همین کالاها می کردیم. کار ما کم کم پیشرفت کرد و جاهای مختلف مانند دانشگاه های دیگر یا بعضی از مجموعه های فرهنگی بعضا می امدند و از ما اقلام را امانت می گرفتند و در دانشگاه های خودشان عرضه می کردند. کم کم طی دوسالی که از کارما گذشته است می توان گفت حدود 70برند یا بیشتر را پوشش می دهیم و اکثرا با خود تولید کننده ها رابطه برقرار کردیم و کالاها را از انها خریداری می کنیم.
در سطح خود استان اصفهان هم سعی کردیم، شرکت های دانش بنیانی که بودند را شناسایی کنیم و بعضی کالاهایشان را که در فضای ما قابل عرضه بودند، عرضه کنیم. همچنین ما سعی کردیم تولیدی های دیگری که در سطح استان بودند را شناسایی کنیم و روی ان اقلام نیز کار کنیم. اولویت ما با تولیدی هایی بود که کالای آنها مصرف عموم مردم باشند، در بازار دسترسی به آنها کمتر باشد، کالاهایی با اولویت دانش بنیان باشند و همچنین کالاهایی باشند که بحث های فرهنگی در انها رعایت شده، مثلا برند انها فارسی باشد و در بحث پوشاک ظاهر اسلامی ایرانی رعایت شده باشد.
کار دیگری که ما در این فعالیت انجام دادیم یک مطالبه همزمان از تولید کنندگان بود یعنی هم زمان اگر مشتری ها در رابطه با کالاها و کیفیت یا ظاهرشان به ما نقدی می کردند سعی می کردیم تا جایی که امکان داشت انتقادات را به تولید کننده ها منتقل کنیم و در رابطه با بحث ظاهر و فرهنگ ایرانی و اسلامی و هم بحث کیفیت کالا ها و... از انها مطالبه گری داشته باشیم. مثلا در بحث چادرحجاب شهرکرد ابتدا روی چادرها made in korea بود ولی بعدا انقدر مطالبه شدکه طی مدت کوتاهی made in iran روی آن نوشته شد و الحمدلله به برکت صحبتی که اقا داشتند و گروه هایی که جمع شدند و این موضوع را حمایت و تبلیغ کردند خدا را شکر کار تولید در حال انجام شدن است و الان تقاضا به حدی رسیده است که از عرضه بیشتر است و کارخانه در صدد بالا بردن تولید خود هستند که شاید اگر این مطالبات نبودند این اتفاقات به این زودی ها نمی افتاد.
یکی از اهدافی که ما سعی داشتیم از همان اول دنبال کنیم بحث ارتباط صنعت با دانشگاه بود و همواره این را سرلوحه کارمان قرار دادیم. ما از طریق کارمان با تولیدی ها ارتباط می گیریم و از آنها خرید می کنیم و ایرادات کار را به انها منتقل می کنیم. ما به خاطر وجود این همکاری خیلی راحت تر می توانستیم از انها بخواهیم که اگر در بحث تولیدات یا بحث دانش کاری خود نیاز دارند از فضای دانشگاهی چیزی به انها منتقل شود به ما بگویند و این به این دلیل بود که ارتباط صنعت با دانشگاه سرلوحه کارما بود. اولین کار ارتباط صنعت با دانشگاه را در سال گذشته شروع کردیم و در بحث نوشت افزار برای تولید غلط گیر با شرکتی که در واقع محصولات نوشت افزار را تولید می کردند صحبت هایی داشتیم و حضوری به محل شرکتشان رفتیم و با یک گروهی از بچه های دانشگاه شریف که در این بحث می توانستند کمک کنند لینکشان کردیم که نمونه های اولیه غلط گیر را بزنند و اگر امکان تولیدش باشد بتوانند در سطح وسیعی آن را تولید کنند. اعتمادی که این شرکت به ما کرده بود صرفا بخاطر همین کار حمایتی بود که ما از آنها داشتیم و به واسطه اینکه حس کرده بودند نیت ما واقعا حمایت از کالاهای ایرانی است به ما اعتماد کردند و قرار شد این کار را به یک گروه دانشجویی واگذار کنند و حتی حاضر شدند که یک واحد در شرکت خود راه اندازی کنند که بتوانند کالاهای ایرانی و یک سری محصولاتی که بعضی از قطعات آن از خارج از کشور می اید را داخل ایران تولید کنند. این شرکت، شرکتی بود که حدود 7،8سال پیش شرکت وارد کننده محصولات کنکو بوده ولی به دلیل صحبت های رهبر و بحث تولید و اشتغال در داخل کشور آمده بودند و مشابه محصولات کنکو را داخل کشور تولید می کردند و یک خط تولید راه انداخته بودند و حدود دوسالی است که یک برند جدید ایرانی هم به نام "سقیر" ایجاد کرده اند.
از اهداف دیگر ما برند سازی کالاهای ایرانی، ایجاد یک جمع گسترده برای تبلیغ کالای ایرانی، فراهم کردن امکان دسترسی به اقلامی که در بازار نمونه ایرانی آنها کمتر موجود است و همچنین ایجاد انگیزه تولید در دانشجویان بود. اکثر دانشجوها در این فکر بودند که ما نمیتوانیم تولید کنیم و سرکار برویم ولی اگر شخص بداند وقتی چیزی را تولید می کند جایی هست که به آن تولید بها میدهد و از آن حمایت می کند انگیزه و امید آن بیشتر می شود.
برای تهیه اقلام، ما با شرکت یک سری برندها که از قبل شناخته و معرفی شده بودند و انها را می شناختیم تماس برقرار می کردیم و در برخی موارد می توانستیم مستقیما از خود شرکت کالا را خریداری کنیم و در برخی موارد با نمایندگی یک شرکت در اصفهان ارتباط می گرفتیم. برای بعضی از کالاها هم که برندها را نمی شناختیم به بازار و مکان هایی که اقلام را بصورت عمده در اصفهان یا تهران عرضه می کردند مراجعه می کردیم و اقلام را شناسایی می کردیم که چه برندهایی در برخی کالاها ایرانی هستند و انها را خریداری می کردیم و بررسی دقیق تری می کردیم که آیا واقعا ایرانی هستند یا خیر؟ و آنها را خریداری می کردیم و روی آن کالا ها کار می کردیم. (این شناسایی در برخی اقلام سخت است و ممکن است نوشته نشده باشد که این محصول ایرانی هست یا نه و مجبور باشیم به گفته فروشنده اعتماد کنیم. برخی اقلام ممکن است ایرانی باشد و جهت تبلیغات نوشته باشند ساخت کشور دیگری است.)
چون یکی از اهداف ما برند سازی بود، بعد از یک مدتی که حس می کردیم خودکار کیان و امثال آن که خیلی توسط گروه های مختلف معرفی شده بود و برندسازی آن تا حدودی اتفاق افتاده است را دیگر کار نمی کردیم و به جای آن از محصولات دیگری استفاده می کردیم، مثلا بجای محصولات کیان از محصولات سقیر استفاده کردیم که آن هم معرفی شود و اگر عیب و ایرادی دارد شناسایی شود و به تولید کننده ارائه شود. در بحث دفاتر, اکثر دفاتر در بازار ایرانی هستند اما متاسفانه از لحاظ بحث های فرهنگی خیلی خوب نیستند و ما اولویت را براین قرار دادیم که مواردی که از لحاظ بحث های فرهنگی قوی هستند را شناسایی و عرضه کنیم. مورد دیگر که ما روی آن کار می کردیم، گیره های روسری است که گیره های روسری که داخل بازار است پایه گیره ها چینی هست و کیفیت چندانی هم ندارد و بعد از مدتی شل می شود و از بین میرود ولی ما نمونه ایرانی آن را کار می کنیم که به عینه شاهد بوده ایم که چندین سال کار میکنند.
ما روی محصولات آرایشی بهداشتی هم کار می کنیم که در این بین روی محصولات ترنجان کار می کنیم که محصولات آنها تماما دانش بنیان و بر پایه ترکیبات گیاهی هستند و نوشتار روی آن کاملا فارسی است. یکی از مشکلات تولیدات ما در حال حاضر نوشتار خارجی روی محصولات است که البته بخشی بخاطر صادرات است اما برخی خیر.... .
موردی که الان خیلی با آن مواجه هستیم و از موانع کار ما است بحث این است که هنوز با وجود اینکه این کار دارد اتفاق می افتد و اثرات آن در فضای دانشگاهی وجود دارد، ولی متاسفانه هنوز کار خیلی شناخته شده نیست. ما سعی می کنیم که به مخاطب منتقل کنیم که الان چه شده که برای این برند این اتفاق افتاده و روی آن ایرانی نوشته می شود و... و سعی می کنیم این را به مخاطب منتقل کنیم و این واقعا از ما وقت می برد که بخواهیم هم بحث فروش را پشتیبانی کنیم هم این توضیحات را بدهیم و هم اینکه بتوانیم با تولید کننده ها مرتبط شویم. با وجود همه این ها از لحاظ یک سری مسائل مثل بحث مکان و چیزهایی که لازم داریم دانشگاه برای ما فراهم کند واقعا با مشکل مواجه هستیم و با وجود تعداد کالاهایی که هست برای بحث قفسه بندی با مشکل مواجه هستیم و روزهای قبل عید نظم و چیدمان مکانمان ضعیف بود.
امسال یکی از برنامه های ما این است که بتوانیم یک فراخوان عمومی بدهیم و از افراد مختلف بخواهیم که در مورد موضوع کاری که انجام می دهیم ما را نقد کنند و نظرات خود را بگویند و اگر میتوانند پایه فکری بدهند که بتوانیم کار بهتری را پیش ببریم چون واقعا حس میکنیم مدلی که ما فعالیت میکنیم صرفا این نیست که حالا یک کالای ایرانی را معرفی کنیم و به فروش برسانیم و بعد از اینکه معرفی شد دیگر کارمان تمام شود. چون بحث ارتباط صنعت و دانشگاه و بنیاد دانش بنیان و بطور کلی رشد اقتصادی کشور را جزو اهداف اصلی مان داریم بخاطر همین فکر میکنیم که واقعا کار ما طوری نیست که در یک برهه متوقف شود و همواره ادامه دار است و همواره دانشجوها ایده های جدیدی دارند که نیاز است ما این ها را به بخش صنعت منتقل کنیم.
البته یکی از دغدغه های اصلی ما الان بیشتر بحث همکاری هایی است که واقعا مطالبه داریم که با ما اتفاق بیفتد. حرف ما اینجا این است که برخی برای کتاب و برخی کالا و... ارزش قائل می شوند و می گویند که اینها کالاهای فرهنگی است اما این بحث کالای ایرانی که حدود بیش از ده سال است که شعارهای سال را در حیطه این موضوع میگذارند و از مطالبات جدی آقا از مردم است، از جایگاه پایینی نزد افراد و برخی مسئولین برخوردار است. بخاطر همین ما از بعضی گروه های فرهنگی که این ها به ان حدی که نیاز بوده همکاری نکردند خیلی ناراحت و ناراضی هستیم، بخاطر اینکه حس میکنند این موضوع یک موضوع اقتصادی هست و اگر وارد آن شوند مورد نقد افراد دیگر قرار میگیرند و خیلی کم وارد شدند و درکش نکردند. اگر واقعا این گروه ها وارد شده بودند هم تا الان بحث فرهنگی کار پیش می رفت و هم اینکه واقعا بحث تولیدی ها سامان میگرفت.


*نقاط ضعف:

ما طبقه بالای مسجد در یکی از اتاق های انجا هستیم و مکانمان طوری نیست که وقتی دانشجوها وارد دانشگاه می شوند ببینند ما کجا هستیم و فقط کسانی که با تشکل ها یا امور فرهنگی کار دارند ممکن است از انجا رد شوند و ما را ببینند ولی در واقع به دلیل همین تبلیغات چهره به چهره و کلامی که دوستان داشتند ما توانستیم کارمان را معرفی کنیم.
ما الان حدود سه چهار نفر نیروی فعال داریم و در اساس نامه ای که نوشتیم یک سری سمت ها را تعریف کردیم و برای سازا سه واحد اجرایی تعریف کردیم که یکی از آن ها واحد علمی و اموزشی، یکی واحد فرهنگی و تبلیغی و یکی هم واحد عرضه و نمایشگاه است . قبلا مدل ما به اینصورت بود که دوستان برای بحث فروش خیلی جهادی وار مابین کلاس ها می امدند و کمک می کردند و برخی دوستان فارغ التحصیل برای کمک در بحث فروش می امدند. ما دردانشگاه دوروز فروش ثابت داریم و قبلا بچه ها به این شکل می امدند و کمک می کردند ولی بعدکه برنامه های درسی جابجا میشد و بعضا با مشکل نیروی فروشنده مواجه می شدیم از یک نفر از بچه ها به عنوان فروشنده استفاده کردیم و به ایشان هزینه می دادیم ولی برای بقیه بحث های دیگری که داریم و بحث های فرهنگی که در طول سال برای ما وجود دارد نیرو کم داریم.
یکی از ضعف های ما ضعف تبلیغاتی بوده، چون ما خانم هستیم یک مقدار از این جهت دچار مشکل هستیم که جاهای مختلف برویم و خودمان را معرفی کنیم. از طرفی هم اکثرا ما دانشجو هستیم و از این جهت هنوز خیلی این توان را نداشتیم که بتوانیم خوب خودمان را معرفی کنیم و اثرات کارمان و نتایجی که بدست اوردیم را بگوییم و به نمایش بگذاریم.


*نتایج و پیامد‌ها:

الان بعد از حدود دوسال ما به هدفی که داشتیم تقریبا رسیده ایم و کالاها و برندهای ایرانی مانند خودکار کیان و چادر شهرکرد و... دارند به برندهای شناخته شده ای تبدیل می شوند و در سطح شهر مغازه هایی هستند که این ها را عرضه می کنند و این ها در واقع به لطف این بوده که دوستانی که با این برندها اشنا شدند خودشان هم کالا را تبلیغ کردند و از فروشگاه ها مطالبه و درخواست کردند که این کالاها را بیاورند و در واقع با جمع کثیری مواجه شدیم که مبلغ کالای ایرانی شدند به صورتی که شاید خودآنها هم قصد این کار را نداشتند اما از کالای ایرانی استفاده کردند و با دیدن کیفیت کالاها آنها را به آشنایان خود معرفی کردند و غیر مستقیم کار تبلیغ را انجام دادند.
ما در بازخورد کارمان در سطح دانشگاهی حمایت کانون علمی بسیج، ناحیه بسیج دانشجویی و برخی مسئولین و دانشجویان را داشتیم اما بازهم به دلیل اینکه ظاهر کار ما ظاهر فروشگاهی بود و خیلی ها از باطن اتفاقاتی که می افتد اطلاع نداشتند با یک سری انتقادها از طرف برخی افرادی که کار ما را می دیدند مواجه می شدیم.
یکبار تولید کننده یک لباس که دکترای دانشگاه امیر کبیر بودند و یکسری پیراهن های مردانه با الیاف طبیعی تولید می کردند به واسطه اینکه دیده بودند ما در دانشگاه مستقر هستیم و حمایت از کالاهای ایرانی را انجام می دهیم خود رییس شرکت به ما پیام داده بودند که می خواهند با ما همکاری کنند و ما هم توانستیم برای کارشان تبلیغ داشته باشیم و کارشان به نسبت به فروش خوبی برسد. در کل برای تولید کننده ها خیلی جالب بود که ما کالاهایشان را می خریم و هرچند کم و محدود از آنها خرید می کنیم و برای انها واقعا ارزشمند بود که ما به تولید انها بها می دادیم و کارهایشان را معرفی و تبلیغ می کنیم و در کنار بی مهری های خیلی از جاهای دیگر، گروهی هستند که این گونه از انها حمایت می کنند.
ما جزو اهداف میانی مان این بحث را داشتیم که در روند کاری که داریم اشتغال زایی هم انجام دهیم، مثلا اگر فرصت های شغلی در تولیدی ها هست این ها را به دانشجوها معرفی کنیم. مثلا از طرف همین تولیدی به ما پیشنهاد دادند شما اگر کسی را دارید که برای فعالیت معرفی کنید و ما هم افرادی را به انها معرفی کردیم.
خدارا شکر در بحث دانشگاه ها و بسیج محله ها خیلی بازخورد خوب بوده و در این دو سال حدود 100 غرفه امده اند و از ما اقلامی را به امانت برده اند و عرضه کرده اند.


تصاویر تجربه طرح حمایت از کالای ایرانی دانشگاه اصفهان
مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

عکسی در گالری بارگذاری نشده
پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    "طرح حمایت از کالای ایرانی دانشگاه اصفهان"
    اشتراک گذاری در:
    کپی لینک ارسال ایمیل
    گوگل پلاس شبکه افسران
    تلگرام
    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، آن را فعال نمایید.