اردوی راهیان نور دانشگاه مازندران


فایل های ضمیمه

متن (0) ویدیو (0) لینک (0) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
مازندران
تشکل: بسیج دانشجویی
نویسنده: خانم عظیمی
تاریخ: 1398

* مقدمه از لزوم انجام فعالیت:

مناطق جنگی به سبب محیط وفضایی که دارندارتباط گیری را راحت تر می کند و نیازی به مداحی و سوگواری نیست و شاید فقط قدم زدن در خاک آن تمام حس شهدا را منتقل کند. همه این حس ها سبب می شود که تمامی دوستان و نزدیکانمان را به این سفر دعوت کنیم تا چیزهایی که در عمرشان ندیده اند را آنجا ببینند و با شهدا ارتباط بگیرند . در سفر راهیان می توانیم علاوه بر ارتباط گیری با شهدا مردم آن مناطق را ببینیم که با تمام سختی هایی که کشیدند و فرزند ، پدرو مادر از دست داده اند باز هم مقاوم تر از قبل به زندگیشان ادامه می دهند و با هوای داغی که آنجا دارد نسبت به شهر های دیگر مردمانی خوش اخلاق وخوش برخورد هستند. در جنوب همه چیز نماد استقامت و مقاومت را دارد حتی درخت های نخلی که در انجا هستند پیامرسان این مفهوم هستند. هر یک از این موارد برای بچه ها انگیزه ای ایجاد می کند که به خود سازی برسند. در بیابان شلمچه به قدری هوا داغ هست که پاهای آدم می سوزد این چه عشقی است که این همه جوان در آنجا شهید شده اند. این موضوعات را می توان به نفع جوانان به کار برد که وظیفه ما در قبال این افراد چیست. سفر به این سادگی را می توان به قدری شاد جلوه داد که به بهانه شادی جوان ها را به این سمت بکشیم البته هر شاد بودنی به معنی زیر پا گذاشتن چهارچوب اسلام نیست. ما اکثرا در راهیان نور پارچه های مشکی ، غم ، سینه زنی وغیره را می بینیم . بچه های امروزه اصلا شادابی را ندارند ما اول باید به شاد بودن آنها فکر کنیم چون شهدای ما همه با شادی از این دنیا رفتند و به خداوند رسیدند و هیچ کدام با غم نرفتند. ما هر چقدر زندگینامه این شهدا را می خوانیم می بینیم با عشقی که داشتند و توسلی که کردند به آن درجه رسیده اند و خوب است که ما راهیان نور را به همان شکلی که شاد بود نشان بدهیم.


*پیگیری های پیش از فعالیت:

برای شروع راهیان نور متاسفانه در دوره ای هستیم که قبلش خیلی از کار ها صورت نگرفته است؛ یعنی ما در دانشگاه به قدر کافی برای ثبت نام جذب نکرده ایم. ما از تئاتر خیابانی خیلی نتیجه گرفته ایم. ما در واقع در قالب تئاتر خیابانی موضوعاتی از راهیان نور را اجرا می کنیم. (البته فقط با حراست و رئیس دانشگاه برای اجرای این تئاتر هماهنگ شود یعنی مسئولان دانشگاه و دانشجو ها حتی نگهبانی از قبل در جریان تئاتر نباشد.) ما می توانیم برای راهیان نور از فضاهای باز دانشگاه مثل راهروها یا حتی سلف دانشگاه و جاهایی که دانشجو ها واساتید هستند و شلوغ می باشد استفاده کنیم و تئاتر را در قالب دانشجویی و در حدی که اردوهای راهیان نور را معرفی کنیم وآشنایی پیدا کنند اجرا کنیم و از هر موضوع دیگری که به راهیان نور وصل شود مثلا خانواده شهید استفاده کنیم. وقتی دو الی سه نفر تئاتر را نجام می دهند باعث کنجکاوی خیلی از دانشجو ها می شود واین فکر که بسیج و بسیجی ها خشک هستند از بین می رود و این اشتیاق را برای حضور بچه ها افزایش می دهد . این تئاتر را حتی داخل یکی از کلاس های شلوغ نیز می توانیم برگزار کنیم در این مواقع استاد ودانشجو ها فکر هایی که در مورد شهدا، راهیان نورو غیره دارند تغییر می دهند. در موضاعات تئاتر می توانیم بحث ماهواره را نیز جای بدهیم که آیا ماهواره از درون کشور ما خبر دارد که مردم چه کار می کنند وچه کار نمی کنند و در راستای از بین بردن دید منفی ماهواره ها کار کرد.
برای جذب بهتر قبل از اینکه ثبت نام صورت بگیرد می توانیم از اساتید یا معاونین دانشگاه و یا هر کسی که در دانشگاه محبوبیت دارد دعوت کنیم که همراه ما به راهیان نور بیایند و یا خانواده شهدا را دعوت کنیم .
همچنین می توانیم یک تا دو ماه قبل اردوهای کوهنوردی بگذاریم. در کوهنوردی می توانیم یکی از استاد ها را انتخاب کنیم تا خاطرات دوران دانشجویی اش را به بچه ها بگوید. در اردو نباید کارهای مذهبی انجام بدهیم و باید فقط سعی کنیم یک کوهنوردی جذاب داشته باشیم. بچه ها وقتی ببینند ما همسفر های خوبی هستیم جذب می شوند ودر اردو های بعدی ما را همراهی می کنند. ما می توانیم عکس این کارهایی که انجام می شود را در دانشگاه و گروه های اجتماعی پخش کنیم تا بقیه هم از این باخبر شوند.
ما قبل از راهیان نور می توانیم دورهمی های دخترانه در فضای باز داشته باشیم و دخترها را دور هم جمع کنیم تا در مورد مسائل روز کشور و مسائل خودشان صحبت کنند و این باعث بشود که دوستی هایی بینشان صورت بگیرد که این دوستی ها بعدا در خیلی موضوعات به کار می آید.
همچنین ما می توانیم از دانشگاه لیست بچه های ثبت نامی سال جدید را بگیریم وبه آنها پیامک های خاص شهادت و ولادت بدهیم وحتی زیر پیامک ها اسم بسیج دانشجویی را ننویسیم . در روزهای نزدیک به راهیان نور چون پیام ها برایشان آشنا هست زیر پیامک ها اسم بسیج را بنویسیم .
ما می توانیم با توجه به رشته هایی که در دانشگاه وجود دارد مسابقات جنجالی مثل مسابقه دومینو، پازل، مارپله به صورت بنر در حیاط دانشگاه، مچ اندازی و... برگزار کنیم وهمه ببینند تا بدانند که بسیج فقط برای هیات گذاشتن نیست. این کار برای دانشجو ها جذاب می باشد و خیلی از دانشجو ها از این طریق جذب می شوند.
دانشجو های سال بالاتر می توانند نزدیک امتحانات در درس های بچه ها کمک کنند. بنابراین باید به چند گروه تقسیم شویم و بین دخترها و پسرهای گروه پخش شویم و به بهانه آموزش، کار جذب را انجام بدهیم.
کار دیگری که می توانیم انجام بدهیم پخش فیلم های مختلف است اما باید در آخر نتیجه گیری های خوب کنیم و حتی اگر فیلم کمدی و... است مثلا نقد کننده های کارگردان و بازیگر را انتخاب کنیم که از بچه های همان دانشگاه باشد یا از افراد معتبر در حد بودجه خودمان دعوت کنیم.
در دانشگاه پیام نور ما یک مینی بوسی هست که چندین سال هست خراب شده از مسئولان دانشگاه اجازه گرفتیم که آن را به ما بدهند تا یک کافه تبلیغاتی داخل مینی بوس درست کنیم. مثلا داخلش فیلم پخش کنیم یا کارهایی که دانشجوها انجام می دهند یا کتاب هایی که ترم های بالاتر خوانده اند وبه درد ترم های پایین تر می خورد را به اشتراک بگذاریم ویا خیلی ازموضوعات مختلف که بتوانیم توسط آن با بچه ها ارتباط برقرار کنیم ودوره همی هارا در آن برگزار کنیم و زمینه را برای ثبت نام راهیان نور و... آماده کنیم.


*جزئیات فعالیت:

پس از اینکه ثبت نام ها صورت گرفت برای خود دانشجو ها که راهیان نور می آیند برنامه ریزی می کنیم. کاری که همه انجام می دهند این است که عکس شهدا را روی شیشه ها می زنند و... اما بهتر هست به جای اینها طرح های جالب تر به کار ببریم. بهتر است بعد از این که ثبت نام را انجام دادیم برای برنامه های راهیان نور با بچه های طیف جدید جلسه بگذاریم ونظراتشان را بپرسیم بعضا می گویند که بادکنک بچسبانیم باید از چیز هایی که واقعا دوست دارند استفاده کنیم.چسباندن عکس شهدا برای همه شان عادت شده است.می توانیم دور عکس را تزیین کنیم و جای عکس را خالی بگذاریم وقتی بچه ها مناطق رفتند خودشان شهیدشان را انتخاب کنند وآنجا قرار بدهند و هرگروهی یک تزیین زیبا اعم از وصیت نامه یا عکس وغیره کنار صندلیش داشته باشد و به تزئین زیبا هدیه خاص بدهیم یعنی بگذاریم اول بچه ها با شهدا اخت بشوند سپس عکسشان را بچسبانیم. هر کس باید حداقل شهدای منطقه خودش را بشناسد ولی ما اکثرا عکس شهدای مناطق دیگر را می چسبانیم. البته که همه شهدا عزیز هستند ولی حداقل باید شهدای منطقه خودمان را بشناسیم، بدون شک همه شهدا به دلیل داشتن خصوصیت خاصی به این مقام رسیده اند.
ما عادت کرده ایم همیشه در مسیر مداحی پخش کنیم یا در طول مسیر به جای اینکه همیشه حامد زمانی پخش کنیم در حالی که خیلی از بچه ها به این مداحی ها علاقه ندارند. آنها اهنگ های خودشان راگوش می دهند و مداحی هیچ انگیزه ای برایشان ندارد چون ما هنوز کاری نکرده ایم که بخواهیم به آن مرتبه برسند که مداحی گوش کنند بخاطر همین باید در مسیر یک برنامه ریزی خاصی بشود و راوی که می آوریم یک هنرمند باشد. اگر راوی فقط روایتگری جنگ را بکند خوب نیست باید از نظر علمی هم پخته باشد. باید راوی که انتخاب می کنیم کار فرهنگی را خوب بلد باشد تا بتوانیم خوراک فرهنگی به بچه ها بدهیم. این دفعه بیاییم یک موسیقی بی کلام پخش کنیم و شعر های همگانی خاصی را کار کنیم که بچه ها رغبت نشان بدهند، مثلا کمدی وخنده دار باشد. ما لبخند ولطیفه هایی از پیامبر داریم. ما از اسلام همه اش جنگ وخونریزی و مصیبت وغیره را گفته ایم. آیا هدف های دیگرش را هم گفته ایم؟ آیا از زیبایی های دیگرش هم گفته ایم؟ بهتر است در قالب راهیان نور زیباسازی اسلام را همانطور که درست هست بگوییم، لطیفه های پیامبر را بگوییم. البته در همه این بحث ها باید در صحبت هایی که با بچه ها داریم حد فکریشان را تشخیص بدهیم.
در راهیان می تواند شروع صحبتمان با شعر باشد چون دختر ها شعرهای جذاب و عاشقانه دوست دارند. شعرهای جذابی که در وصف پیامبر وهمسرشان یا اهل بیت و شهدا و... است را بخوانیم. ما باید از این مطالب استفاده کنیم وخوراک را به راوی هایمان بدهیم و راوی هایی که انتخاب می کنیم باید جوان، حوصله دار و اهل بیان باشند چون بچه هایی که می بریم از خانواده های مختلفی اند اگر حرفی هم به راوی زدند لااقل بحث های فکری نکنند و درباره مسئال فکری اصلا صحبت نشود به خاطر اینکه بچه ها بایک فکر خاص می آیند و ماهواره و... همیشه به خانواده ها آموزش می دهد که بسیجی ها می خواهند روی مغز شما کار کنند. در راهیان بهتر است که بیشتر از عشق صحبت کرد، اینکه اینها عاشق بودند که رفتند و از عشق و عاشقی شهدا بگوییم چون بچه ها در سنی هستند که دوست دارند این حرف ها را بشنوند وحتی سرلوحه زندگیشان قرار بدهند. خیلی از شهدا را داریم که زوج های جوانی بودند واز خیلی از وابستگی های زندگیشان گذشتند و به ان مرحله رسیدند ما می توانیم این ها را برایشان معرفی کنیم، می توانیم شهدایی که از لحاظ علمی معروف بودند را برایشان معرفی کنیم، می توانیم شهدایی که از لحاظ احترام به پدر ومادر خیلی معروف بودند را معرفی کنیم و... ؛ حتی از مدیریت یک زن برای زندگی آینده اش و یک دختر که در آینده قرار هست مادر وهمسر شود بگوییم و همسر های شهدا را سر لوحه قرار بدهیم. متاسفانه ما بچه ها را با مداحی می بریم و با مداحی برمی گردانیم و مدام می گوییم حجابتان را درست کنید ولی وقتی برگشتند بعد از دو سه روز باز به همان روال قبل برمی گردند. (مگر مواردی استثناء)
در راهیان نور وقتی که بچه ها را به مناطق می بریم چفیه را به همه ندهیم، بگذاریم اول فلسفه چفیه را بدانند بعد خودشان چفیه را بگیرند. البته آداب صحبت کردنمان باید انقدر خوب باشد که بچه ها بدانند بسیج واقعی این است و بخواهند که بسیجی شوند .
یک بار برای برنامه یادواره وقتی بچه ها عکس می چسباندند چند تا خانم راه می رفتند وشهدا را مسخره می کردند زمانی که یادواره در حال برگزاری بود همان چند تا خانم داشتند از جلوی سالن یادواره می گذشتند، از آنها خواستیم که در یادواره شرکت کنند و گفتند که ما را با این شکل وقیافه دراین مراسم راه نمی دهند اما ما گفتیم شما دعوت اید و این بچه ها به قدری از مراسم استقبال کردند و تا آخر مراسم نشستند و با ما و شهدا ارتباط گرفتند و... . چه خوب هست که ما حواسمان به این موضوعات باشد و با تعصب با جوان ها صحبت نکنیم واگر واقعا می خواهیم جذب صورت بگیرد ارتباط صمیمانه با جوان ها داشته باشیم. ارتباط صمیمانه به ظاهر گفتن عزیزم و جانم نیست اینکه بتوانیم در حالت عصبانیت خودمان را کنترل کنیم مهم می باشد.
همیشه در راهیان نور وقتی به مقصد می رسیم استقبال در خوری صورت نمی گیرد. اگر بتوانیم خودمان امکاناتی را فراهم کنیم که وقتی رسیدیم از بچه ها استقبال کنیم خیلی جالب می شود. مثلا پلاکارتی را برای خوش آمد گویی آماده کنیم و... .
می توانیم در اتوبوس برنامه های مختلف چالشی و جذاب داشته باشیم و روی کار هایی که می کنیم اسم های خاصی بگذاریم مثلا مسابقاتی که در ماشین داریم یا اسم ماشین را اسم جالب مثل سفر شیرین بگذاریم. می توانیم برای بچه ها رتبه بندی لقب داشته باشیم و نام های قشنگی را به هم دیگر بدهیم. ما می توانیم در مورد آثار تاریخی جنوب، غذاهای محلی، نژاد و بومیت آنها و... صحبت کنیم زیرا این مطالب برای جوان ها جالب می باشد .
خیلی خوب هست که زمانی که به مناطق می رویم بچه ها را داخل وسایل نقلیه گروه بندی کنیم و آنها را به گروه های چهار الی پنج نفره تقسیم کنیم و اسم یک شهید را روی هر گروه بگذاریم ولی اسم شهید را نگوییم و از روز اول زندگی نامه شهید و یا اصول اولیه زندگی اسلامی را در متن کار کنیم و به هر گروه بدهیم و هر گروه یک سرگروه نیز داشته باشد تا بتوانیم روزهای آخر کارهای جالبی روی آن انجام بدهیم و هر گروهی ورودی و خروجی خاص خودش را داشته باشد . با این کار روز آخر می توانیم به نتیجه هایی که مد نظرمان بود مثل روحیه ایثارگری، بانوی مسلمان و همسر عفیفه مسلمان واقعی برسیم. گروه بندی که در ماشین انجام می شود می تواند اسم های متفاوتی داشته باشد یا از اسم شهدای معروف مثل شهید همت، شهید کاوه، شهید برونسی و... شروع کنیم و هر روز در یکی دو مرحله از زندگی نامه، وصیت نامه، اخلاق، اهداف و... بگوییم و در برنامه ای از هر گروه بخواهیم که شهید مورد نظر را در یک جمله تعریف کنند و یا بخواهیم یک نقاشی از شهیدی که ندیده اند به ما بدهند یا اینکه اگر بخواهند خودشان برای شهید اسم بگذارند بدون اینکه اسم اصلی شهید را بدانند چه اسمی می گذارند. در واقع یک چالشی باید ایجاد شود که بچه ها به فکر بروند. این گروه هایی که تقسیم می کنیم باید هر کدام در طول روز یک وظیفه ای را به عهده داشته باشند؛ مثلا یک گروه شهردار ماشین بشود و آشغال های داخل ماشین را جمع کند و با همدیگر همکاری داشته باشند تا این گروه بندی تاثیر گزار باشد و بتوانند روی هم تاثیر گزار بگذارد تا خاطرات شهدا که باهم گروهی کار می کردند تداعی شود. باید هر گروهی مسئولیتی داشته باشد مثلا صبحانه به عهده یک گروه باشد یا نهار به عهده گروه دیگری باشد. باید در این گروه ها همکاری ایجاد کنیم تا بیکار نباشند البته آنها زمان های به خصوصی برای خلوت کردن نیاز دارند ولی ما باید بتوانیم روز های اول با بچه ها ارتباط برقرار کنیم تا ذهنشان از فیلم و موسیقی هایی که مناسب این سفر نیست پراکنده شود.
می توانیم یک شماره ای را برای بچه ها اختصاص بدهیم واز طریق این شماره به بچه ها پیامک بدهیم ویا با شماره هایی که از بچه ها داریم یک گروه مجازی در اردو تشکیل بدهیم و یک نفر را مسئول مستند سازی قرار بدهیم تا بچه ها در طول روزعکس های مختلفی بگیرند وداخل گروه قرار بدهند و جذابیت کار را بیشتر کنند واگر هم انتقاد با پیشنهادی در رابطه با اردو دارند پیامک ارسال کنند و بعد از سفر نیز این گروه ادامه داشته باشد وبرنامه های مختلفی را ارائه بدهد .
ما باید در اردو استعداد یابی کنیم تا بتوانیم در اردو و حتی پس از اردو از آنها استفاده کنیم. خیلی از افراد که اهل این اردو ها نیستند توسط این استعداد ها جذب می شوند و این باعث می شود که در درون خودشان به این فکر کنند که به مفید هستند. خوب هست که در ماشین یک جایی را برای گپ زدن بچه ها آماده کنیم میتوانیم یک قسمتی از ماشین را موکت پهن کنیم و یک نشان خاصی مثل چفیه قرار بدهیم تا بچه ها دور هم جمع بشوند و بحث وگفت وگو کنند وجذابیت ماشین بالاتر برود.
ما می توانیم چالش هایی در مورد چهل سال انقلاب اسلامی که چه کار برای زن ها وجوان ها انجام داده برگزار کنیم و اقتصاد وکار آفرینی را در آن توضیح بدهیم چون همه دانشجو های ما که نمی توانند سر کار دولتی بروند، بنابراین حداقل به این ها آموزش داده شود که کار آفرینی چیست تا بتوانند یک شغلی را برای خودشان ایجاد کنند مثلا کارهای هنری انجام بدهند یا اگر نگارش خوبی دارند در مورد شهدا کتاب بنویسند بعضی ها نمایش نامه بنویسند یا زندگینامه ی شهدا را شروع کنند خیلی از شهدای ما کتابی ندارند . می توانیم چالش مدیریت دنیا دست کیست را ایجاد کنیم سپس از این طریق به رهبری انقلاب ایران برسیم و در مورد امام خمینی صحبت کنیم که آدم ساده ای بودند ولی در بطن زندگیشان که می رویم به عالم خیلی بزرگی می رسیم که توانستند انقلابی ایجاد کنند که در کل دنیا صدا داد و برای کل مردم دنیا الگو شد.
ما پیشنهاد داشتیم که یک روز از اردو را شرایط سخت بگذاریم مثلا کوله پشتی که شهدا پشتشان می گذاشتند و وسیله های سنگین را در این کوله پشتی به همراه داشتند وبه جنگ می رفتند را شبیه سازی کنیم. یک کوله پشتی در نظر بگیریم که این برای خانم ها وآقایان جدا باشد و نظر بر این باشدکه برای خانم هاداخل کوله پشتی حیا وحجاب را قرار بدهیم و مطالب را از داخل کوله پشتی در بیاوریم مثلا این حیا می باشد وچقدر بر روی دوش ما سنگی دارد و کجا باید ازش استفاده کنیم و در زمان جنگ وظیفه زن های ما چه بوده است و الان چه وظیفه ای دارند و بتوانیم ابن را برای بچه ها هدفمند کنیم.
خیلی سالها درباره داشتن کتابخانه داخل ماشین صحبت شده است ولی واقعا برای کتاب خواندن وقت نمی شود و بهتر هست که چند تا کتاب اصلی انتخاب کنیم و هر گروه یک کتاب بخوانند وخلاصه کنند.
خوب است در مناطق جنگی گروه هایی را که تقسیم بندی کردیم، هر گروه با خانواده ی شهیدی که به اسم آن شهید هست تماس برقرار کنند و بگویند که به یادشان هستند و هم برای خانواده ی شهید امید ایجاد می شود وهم اینکه خودشان انگیزه پیدا می کنند تا با خانواده های شهدا ارتباط برقرار کنند و این ارتباط رفته رفته بیشتر وبیشتر شود. خیلی روی این تاکید داریم که برنامه های مفرح در خوابگاه برگزار کنیم مثلا یک طنابی را با خودمان ببریم ومسابقات طناب کشی داشته باشیم و مسابقه های محلی داشته باشیم و اینکه مسابقه پانتومیم با محتوای مذهبی برگزار کنیم؛ مثلا کلمات پانتومیم اسم شهدا، اسم منطقه جنگیرو غیره باشد و در پانتومیم ها روی رمز های مناطق کار کنیم مثلا عملیات های اروند ورمز هایی که شهدای قواص بین خودشان داشتند کار کنیم.


تصاویر تجربه اردوی راهیان نور دانشگاه مازندران
مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

عکسی در گالری بارگذاری نشده
پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    "اردوی راهیان نور دانشگاه مازندران"
    اشتراک گذاری در:
    کپی لینک ارسال ایمیل
    گوگل پلاس شبکه افسران
    تلگرام
    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، آن را فعال نمایید.