گروه دانشگاه زنجان


فایل های ضمیمه

متن (0) ویدیو (0) لینک (0) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
زنجان
تشکل: بسیج دانشجویی
نویسنده: آرشیو کالک
تاریخ: 1392

*جزئیات فعالیت:

در بحث جهادی ما دو چشم انداز داریم: 1- رشد بچه ها. 2- محرومیت زدایی از مناطق استان. با توجه به روال کار شهرستان زنجان هر گروه به عنوان معین یک منطقه انتخاب می شود و به صورت مستمر در آن حیطه فعالیت می کنیم. ما در منطقه ای که هستیم در بحث فرهنگی هدفمان این است که مردم منطقه به یک حداقلی برسند یعنی مثلا اینکه حداقل قرآن خوانی را بلد شوند و ما متناسب با هر روستا یک هدف را تعیین می کنیم.
دید ما به اردوی جهادی علاوه بر اینکه اهداف خود جهادی است دید اردوی تشکیلاتی نیز داریم و همه مسئولین بسیج را مکلف به حضور در اردو می کنیم.
2، 3 ماه قبل از اردو با فضاسازی در سطح دانشگاه اول فعالیت جهادی را به بچه ها می شناسانیم سپس در فضای نشریه درباره جهادی صحبت می شود، همچنین در خوابگاه ها تبلیغات به شکل چهره به چهره انجام می گیرد و بچه ها را جذب می کنیم و با توجه به توانمندی و علاقه در قسمت های مختلف به کارگیری می شوند.
از بعضی جاها مثل دانشگاه و سپاه که به طور معمول کمک مالی می گیریم. همچنین با شناسایی خیرین از طرق مختلف مثلا پرسش از بزرگان شهر و با ارائه گزارش به آن ها به این شکل که می خواهیم فلان کار را در فلان روستا انجام دهیم از آن ها کمک می گیریم. مدل دیگر شناسایی خیرین، شناسایی خیرین اهل روستای هدف که ساکن شهر می باشند و می توان کمک خوبی از آن ها گرفت.
بیشتر به صورت ارتباط گیری مسئولین جدید با قدیم تجارب منتقل می گردد.
ملاک های ما برای انتخاب منطقه برای فعالیت جهادی این است که: 1- روستا از لحاظ فرهنگی محروم باشد(مثلا روستاهایی که طلبه و روحانی کمتر به آن ها می روند را انتخاب می کنیم). 2- روستا مشکل حاد و مشخصی داشته باشد(بیشتر از لحاظ فرهنگی). 3- روستاهایی که دانشجو زیاد دارند را انتخاب نمی کنیم چرا که این خود معیاری از توسعه یافتگی ست. 4- روستاهایی که از لحاظ بهداشتی محرومیت و یا فقر اطلاعاتی داشته باشند را انتخاب می کنیم.
اگر حرکت مستمر نباشد کار اثرگذاری لازم را ندارد برای همین ما به جای اینکه روستاهای مختلفی را برویم یک روستا را چندین بار می رویم و ارتباط مستمر را حفظ می کنیم.
تقریبا 1 الی 2 روز از اردوی ما صرف این می شود که به تک تک خانه های روستا سر بزنیم و آن ها را نسبت به کار گروه توجیه می کنیم و به این طریق آنها را در فعالیت هایمان مشارکت می دهیم. البته از قبل از اردو بزرگان روستا را نسبت به کار توجیه می کنیم.
یک بخشی از کار به شکل رسمی است یعنی وقتی ما از سپاه نامه و حکم می گیریم خیلی از کارهای دیگر ما تسهیل می گردد و مسئولین با ما همراهی می کنند. بخش دیگر کار نیز به پیگیری ما بستگی دارد مثلا ما مسئولین را به محل انجام کار می بریم و گزارشی از کار را به آن ها ارائه می دهیم.
نبودن خلاقیت در مورد نحوه اجرای اردوها آسیبی است که حرکت های جهادی را تهدید می کند(یعنی اینکه کارها به شکل تکراری و سنتی انجام می شود و نوآوری ندارد).
فعالیت جهادی می تواند در منطقه آسیب هایی ایجاد کند. مثلاً این که روستا معمولا ظرافت های خاصی دارد و وقتی مجموعه ای جهادی وارد روستا می شود مثل این است که جمهوری اسلامی وارد روستا شده و نباید کاری انجام دهیم که دید مردم را نسبت به بچه حزب اللهی بد کند و باید منتظر رفتارهایمان مثل: ارتباط خواهران و برادران، نحوه صحبت بچه ها با یکدیگر و... باشیم. و در ضمن کارهایی که در روستا انجام می دهیم می بایست متناسب با فرهنگ روستا باشد و از قبل شناسایی جامع و کاملی از روستا داشته باشیم. پروژه هایی که انجام می دهیم نیز باید در حد ظرفیت گروه باشد.
جاهایی را که مطمئنیم از طرف مسئولین و ... توجهی به آن نمی شود را برای انجام پروژه انتخاب می کنیم. و پروژه ای را انتخاب می کنیم که برای روستا حیاتی باشد؛ مثلا بین غسالخانه و آبرسانی مطمئنا آبرسانی را انتخاب می کنیم. و در ضمن پروژه باید در حد ظرفیت گروه از لحاظ مالی و نیروی انسانی باشد. معیار دیگر ما برای انتخاب منطقه آن است که بتوانیم برای پروژه از کمک مردم هم استفاده کنیم.
فعالیت های ما برای بچه های جهادگر این است که پک هایی به عنوان پک فرهنگی به آنها داده می شود و پیرو محتوای پک حتما در طول اردو با بچه ها بحث داریم. در ضمن برگزاری گعده هایی با حضور روحانی را داریم. و در طول اردو به بحث های تشکیلاتی مجموعه بسیج و دانشگاه می پردازیم.
برای فعالیت های فرهنگی ما 3 نوع مخاطب داریم و اساس کار ما هم مربوط به خواهران می شود: 1- بچه های ابتدایی روستا. 2- دختران روستا. 3- مادران روستا. مثلا برای مادران روستا بحث هایی مانند خانه داری، بهداشت خانواده، احکام زنان و خانواده و... مطرح می شود و یا مثلا برای بچه ها برگزاری کلاس هایی مثل نقاشی، احکام و... داریم.
بحث های فرهنگی باید متناسب با خود روستا باشد یعنی اینکه با شناسایی دقیق، مشکلات خاص روستا را استخراج کنیم و این که فعالیت های فرهنگی حتما مستمر باشد.
از جمله فعالیت های فرهنگی ما: 1- بحث سواد آموزی برای مادران روستا است. و 2- برگزاری کلاس های علمی- تحصیلی برای بچه های ابتدایی روستا. 3- انجام مشاوره تحصیلی برای پشت کنکوری های روستا.
برای ارتقای سطح تحصیلی مناطق محروم باید این نکات را مدنظر داشت که: 1- فعالیت های علمی و آموزشی می بایست مستمر و در طول سال باشد.2- ارزش علم آموزی را برای خانواده های روستایی جا بیندازیم.
برگزاری کلاس های آموزشی برای تقویت کسب و کارهای موجود و متوجه کردن مردم روستا نسبت به پتانسیل های روستا فعالیت هایی ست که برای بهبود مشاغل انجام می دهیم.
در حوزه بهداشت و درمان با کمک بچه های دانشگاه علوم پزشکی و بسیج جامعه پزشکی ویزیت عمومی انجام می شود. و اگر مشکل خاصی در منطقه باشد پیگیری می کنیم مثلا اگر کسی مشکل مالی در کارهای درمانی داشت کمکش می کنیم.
دارو یا به وسیله بچه های دانشگاه علوم پزشکی یا به وسیله بسیج جامعه پزشکی و یا از طریق خرید تامین می گردد.
بیشتر به صورت چهره به چهره و با صحبت کردن با مردم و بچه ها از فعالیت های گروه بازخورد می گیریم.
در موضوع خواهران امنیت شان بسیار مهم است. و می بایست مناسب ترین جا برای اسکان آن ها در نظر گرفته شود و حتی الامکان روستا مدرسه شبانه روزی داشته باشد. و نیز ارتباط بین خواهران و برادران فقط بین مسئولین خواهران و برادران باشد و اگر این ارتباطات کنترل شده نباشد بازخورد بدی دارد.


اردو اردو جهادی فرهنگ سازی آیا این محصول را پسندیدید؟
تصاویر تجربه گروه دانشگاه زنجان
مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

عکسی در گالری بارگذاری نشده
پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، آن را فعال نمایید.