جنگی که بود،جنگی که هست


فایل های ضمیمه


متن (0) ویدیو (0) لینک (0) تصویر (0)

موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
موردی موجود نیست
صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
تشکل: بسیج دانشجویی
نویسنده: آرشیو کالک
تاریخ: 1392
-  هدف و رویکردهای اردو
اردوی جنوب وسط سیر جذب ما قرار دارد و مرحله ی تصفیه نیروها و مرحله ی ماقبل تثبیت شدن نیروهاست. یعنی به عنوان مثال اگر 200 نفر میبریم مشهد، تعداد افرادی که میبریم جنوب 100 تا هستند. برنامه جنوب را عمدتا روی ورودی جدیدها و جذب آنها می بندیم. به همین دلیل برای سال بالایی تری ها هزینه را به مقداری بالاتر در نظر میگیریم.
 
-  پیش از اردو
زمان برگزاری اردوی خواهران هفته سوم اسفند میباشد.زمان اردوی برادران دو سالی است که در بهمن ماه(زمان شروع ترم و قبل از حذف و اضافه) یعنی حدودا هفته سوم بهمن است.معمولا تلاش میکنیم تا یک روز تعطیل در بهمن ماه پیدا کنیم تا اردو را در آن زمان بیندازیم و نتیجتا طوری جو اردو را بیندازیم که تعداد بیشتری به اردو بیایند.هدف ما از برگزاری اردویمان در بهمن ماه این است که بتوانیم ورودی جدید بیشتری ببریم و بهتر بتوانیم جذب کنیم، ضمن اینکه مناطق جنوب در این زمان ها خلوت هستند.
هدف گذاری ما در شیوه های تبلیغاتی کلا برمبنای ارتباط رودررو یا به عبارتی تبلیغ سینه به سینه است. برای ثبت نام اردو جنوب افراد(ورودی جدیدها) را شناسایی میکنیم و طی یک فرایند چند روزه با صحبت رودررو و کار کردن روی ذهنشان آنها را مجاب به حضور در اردو میکنیم و ثبت نامشان میکنیم. شیوه ی استفاده از بنر و پوستر هم که مثل همیشه هست. کار دیگری که برای تبلیغ اردو انجام می دهیم نصب عکس هایی از شهدا و اردوی راهیان نور در دانشکده هاست که این کار هم به بهانه ی کار روی دفاع مقدس موضوعیت دارد هم برای اردو میتواند محور و کمک کننده باشد.البته اگر شرایط ممکن باشد همایش مانندی هم برگزار میکنیم.مثلا سال قبل همایشی با حضور همسر شهید مدق برگزار شد که جواب هم داد.
از صد نفری که به اردو میبریم حدود 80 نفر ورودی هستند. جمعیت اردوی خواهران معمولا حدود 100 نفر بود که اکثرا سال بالایی هستند. ولی اردوی برادران بیشترین جمعیتی که داشتیم حدود 170 نفر ورودی(بدون احتساب کادر اردو) و نیز کمترین جمعیت حدود 60-70 نفر ورودی(بدون احتساب کادر) بوده است.
ما دو سالی است که در بسیجمان معاونت اردویی داریم.انتخاب مسئولین اردو به صلاحدید شورای بسیج مرکز و معاون اردویی است. اما نکته ی حائز اهمیت این است که اولویت ما در انتخاب،تربیت نیرو است. در این اردو با دادن مسئولیت به بچه ها،آنها را محک میزنیم که ببینیم آیا میتوانیم سال بعد به آنها در بسیج مسئولیتی بسپاریم یا نه. عموما مسئول اردو کسی است که سال سومی است و مسئول دانشکده نیست(چون مسئولین دانشکده ها در طول اردو کار برایشان تعریف میشود).به طور کلی مسئول اردو از بین معاونین حوزه یا معاونین دانشکده ها انتخاب می شود.
در رابطه با اردوی خواهران باید گفت که آنها یک مسئول اجرایی و یک مسئول فرهنگی دارند.جانشین خواهر بسیج(جانشین مسئول حوزه برادران) رابط میان این دو مسئول اردوی خواهران با مسئول بسیج(مسئول حوزه) است.برای انجام اجراییات اردو دو متاهل با همسرشان و دو نفر سال بالایی تر بسیج به همراه مسئول حوزه به اردو میروند.
 
- در اردو
برای دعوت راوی برای اردویمان ،یک لیستی از راوی ها داریم که با استفاده از آن و با مشاوره گرفتن از قدیمی ترهای مجموعه ،مسئول فرهنگی آنها را دعوت میکند. در انتخاب آنها رعایت خاصی را در نظر داریم و آن این است که راوی دعوت شده باید در فضای حال باشد(نه اینکه صرفا در فضای جنگ باقی مانده باشد) و اینکه در فضای دانشجویی بتواند کار کند و همچنین مسئله ی دیگر اینکه احساسی باشد. برای دعوت از روحانی هم با توجه به شرایط عمل میکنیم.مثلا امسال چون که راوی ما، روحانی بود از روحانی دیگری دعوت نکردیم.آقایان محمدرضایی و فرمانی و معصوم روحانی راویانی هستند که ما از آنها دعوت میکنیم.
برای بسته هدیه تا سال قبل کیف های جنگی خاکی رنگ به همراه سربند و چفیه می دادیم.امسال هم به دلیل مشکلات مالی کلا بسته هدیه اردو حذف شد(یعنی کیف حذف شد).ایده ای که برای پخش چفیه در بین بچه ها استفاده میشود به این صورت است:کل چفیه ها را بین 20-30 سال بالایی که در اردو حضور دارند پخش میکنیم یعنی به هر نفر حدود 5-6 تا چفیه میدهیم.این سال بالایی ها را قبل از اردو خوب توجیه میکنیم تا چه کنند.نحوه عملکرد این سال بالایی ها به این صورت است که هر کدام با 5-6 نفر از ورودی ها کم کم ارتباط میگیرد و با آنها آشنا میشود و در حین اردو کم کم چفیه ها را بین ورودی های زیرمجموعه اش تقسیم میکند.
در مورد نشریات اردو باید گفت در سال 90 یک مجله طراحی شد و در بسته قرار داده شد و علاوه بر این مجله، در طی اردو نشریاتی با اسم نیمروز در قطع A5 و یا کوچکتر چاپ میشد و به صورت روزانه بین بچه ها پخش میشد.این سیستم یک ایراد بزرگ داشت و آن این بود که نشریه اصلی(مجله) خوانده نمیشد و اینکه مدام باید پرینتر با خودمان حمل میکردیم.در سال 91 نشریه ای به نام سنگر که یک برگ A3 بود که از وسط تا میشد و در طی اردو 7 شماره به بچه ها داده میشد.این حالت هم دچار این عیب بود که حجم مطالب هر شماره نشریه زیاد بود ولی از سیستم پیاده شده در سال 90 بهتر بود.برای امسال نشریات به صورت کاغذهای کف دستی بودند که در حین اردو 16-17 تا داده شد.ویژگی این نشریات این بود که طراحی مناسبی داشتند و حجم مطالب کم بود در نتیجه بهتر و بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند. بسته هدیه ای که امسال دادیم یک جلد مقوایی طراحی خودمان بود که در پایان اردو همین 16-17 عدد نشریه داخل این جلد قرار میگرفتند.
پیرامون حلقه ها و کرسی ها باید گفت بسته به شرایط اسکان اگر شرایط مهیا بود ، گعده شکل می دادیم. مثلا امسال در محل اسکان خرمشهر یک مهمان با خودمان داشتیم که از آمریکا آمده بود و شروع به صحبت کرد و به صورت کاملا اتفاقی بحث شکل گرفت. ما در اینکه به همه بگوییم میخواهیم حلقه یا گعده شکل دهیم، تلاش خاصی نمیکنیم بلکه تلاش میکنیم تا به نحوی تعدادی دور هم جمع بشوند و بحث شکل بگیرد.دلیل این کار این است که اگر بچه ها را مجبور به حضور کنیم باعث ایجاد نتیجه منفی میشود.جزو برنامه های اردویمان این است که روز آخر اردو در پادگان محمودوند(معراج شهدای اهواز) یک حلقه(در اینجا حلقه به معنای فیزیکی اش ) متشکل از همه ی حاضرین در اردو شکل می دهیم تا همه بازخوردشان از اردو را بیان کنند(بازخورد معنوی و بازخورد فیزیکی مربوط به اردو). کل کار فرهنگی در اردوی ما بر مبنای ((جنگی که بود،جنگی که هست)) برنامه ریزی می شود.نشریه و روایتگری و گعده ها بر همین مبنا هستند یعنی بخشی از اردو مربوط است به شهدا و شرمندگی و....  و مابقی اردو مربوط به این است که تعیین تکلیف کنیم یعنی اینکه بفهمیم برای ادامه راه شهدا و انقلاب در عمل باید چه کنیم.
در اردو جنوب بخش زیادی از کارهایمان را روی اتوبوس ها می بندیم چون در یادمان ها که سبک برنامه ها عمدتا مشخص است و در محل اسکان هم بچه ها خسته هستند و باید استراحت کنند.برای هر قسمت از مسیر اردو که در حرکت هستیم کلیپ هایی طراحی میکنیم(متناسب با مسیر و یادمان ها).امسال کلیپ های صوتی درست کرده بودیم تا اگر احیانا سیستم صوت و تصویر اتوبوس ها مشکل داشت برنامه مان خراب نشود.محور این کلیپ ها همانطور که قبلا هم گفته شد ((جنگی که بود،جنگی که هست)) میباشد.این کلیپها از صحبت های امام و آقا و اساتید جبهه فرهنگی و....و کلیپ های آماده ساخته میشوند.نشریات اردو که قبلا توضیح داده شد در اتوبوس ها توزیع میشوند.بخش عمده گعده ها هم در اتوبوس ها شکل میگیرد.
- برای اردو
برای حمل و نقل از تهران تا منطقه و بالعکس فقط از قطار استفاده میکنیم و برای تهیه بلیت از ریل ترابر یا رجا استفاده میکنیم و باید گفت که قیمت های رجا خیلی مناسب است.
برای حمل و نقل در منطقه در زمان خلوتی یعنی حدود بهمن ماه با آقای نیسی (09166150311) هماهنگ میکنیم چون که قیمت هایش بسیار مناسب است و اتوبوس های خوبی هم دارد.در زمان های شلوغی باید با اباصلت هاشمی(09123057539) صحبت کنیم.
برای اسکان در همه ی شهرها و مناطق غیر از خرمشهر با سازمان قرارداد میبندیم. دلیل اینکه اسکان خرمشهر را از سازمان نمیگیریم این است که کیفیت مطلوب را ندارند و اینکه اسکان باید با برنامه و سیر اردو هماهنگ باشد.خودمان در خرمشهر فقط حسینیه میگیریم تا بتوان بچه ها را جمع کرد و گعده شکل داد
برای تغذیه معمولا غذا را از سازمان نمیگیریم چون هم گران است هم اینکه بی کیفیت است.عموما غذا را منطقه تهیه میکنیم با استفاده از تجربه قدیمی ها(آشپزخانه های امتحان شده) و  با کمک دانشجویانی که شاید احیانا از اهل همان مناطق باشند.
ما همراه خودمان تیم پزشکی نمیبریم ولی اگر مشکلی پیش بیاید از ماشین سواری که همراهمان است برای انتقال بیمار استفاده میکنیم.
برای بحث مالی از ورودی جدیدها 20 تومان و از کادر 40 تومان میگیریم.دانشگاه امسال 24 میلیون داد. 4 میلیون از سازمان گرفتیم.اگر در شهرداری آشنا داشته باشیم و خوب پیگیری کنیم ،خوب میتوان از آنها پول گرفت. از سال بالایی ها 60-70 تومان و از ورودی ها 20 تومان میگیریم.
 
راهیان نور اردویی برنامه ریزی به این تجربه امتیاز دهید:

تصاویر تجربه جنگی که بود،جنگی که هست

مشاهده همه
بارگذاری تصویرهای شما از این تجربه

عکسی در گالری بارگذاری نشده
پرسش و پاسخ پیرامون تجربه
    ارسال


    دسترسی به این صفحه برای کاربران فعال ممکن است.

    برای ادامه به سایت وارد شوید:

    captcha

    اگر هنوز ثبت نام نکرده اید، ثبت نام کنید:

    captcha
    برای دسترسی فعال پس از ورود یا ثبت نام ، نام را فعال تمایید.